چاقی صورت با عرق یونجه : کیا با عرق یونجه چاق شدن عرق یونجه باعث چاقی صورت میشود عرق یونجه چاق کننده است عوارض جانبی عرق یونجه مضرات عرق یونجه عرق یونجه برای چاقی طبع عرق یونجه عرق یونجه برای چاقی کودکان

عرق یونجه برای چاقی صورت

خانم های امروزی به اندام و قیافه خود اهمیت زیادی می دهند ما برای شما در اینجا روشی مفید و راحت برای چاقی صورت در کم ترین زمان با خوردن عرق یونجه فراهم اورده ایم با مجله سلامت همراه باشید.   راه‌های چاق شدن صورت می‌تواند استفاده از عرقیات‌های متفاوتی از جمله عرق یونجه، عرق رازیانه، ماسک‌های طبیعی، میوه‌های طبیعی و … باشد. باید توجه داشت استفاده همیشگی از این عرقیات‌ها بطور مداوم اصلا توصیه نمی‌شود. برای نتیجه گرفتن از هر کدام از بخش‌هایی که در ذیل توضیح داده شده لطفا مدت زمان تاکید شده را حفظ کرده تا نتیجه مطلوبی بگیرید.

طرز استفاده از عرق یونجه مناسب برای چاق شدن صورت:

طبیعت عرق یونجه سرد می‌باشد. این گیاه بدلیل داشتن موادمعدنی، ویتامین‌ها و مواد مغذی دارای خواص بی‌شماری است .همچنین منبع غنی از ویتامین های A,C,E,K می‌باشد و بدلیل داشتن پروتئین و آهن برای افراد مبتلا به کم‌خونی بسیار مفید است. لازم به ذکر است این عرق شامل مقداری هورمون‌های زنانه می‌باشد و برای آقایان توصیه نمی‌شود. برای چاق شدن صورت می‌توانید عرق یونجه را روزی یک استکان صبح و همچنین نصف استکان عصر تا ۱۴ روز میل کنید. استفاده از این عرق نباید بیش از ۱۴ روز ادامه پیدا کند. برای شیرین شدن عرق میتوانید از مقداری شکر یا یک قاشق عسل نیز استفاده کنید. سپس به مدت۲ ماه استفاده از این عرق را متوقف کرده و مجدد می‌توانید به مدت ۱۴ روز آن را ادامه دهید. یکی از خواص مهم عرق یونجه پیشگیری از نرمی استخوان می‌باشد، مصرف این عرق توسط کودکان باعث استخوان بندی محکم آن‌ها شده و از نرمی استخوان جلوگیری می‌کند.

بعد یا قبل از هر غذا یک استکان،سه بار در روز میل شود و برای چاق شدن صورت یا بدن می توان عرق یونجه را حدودا یک استکان در صبح و نیم استکان در عصر تا ۱۴ روز میل کرد. همچنین می توان مقداری شکر به آن اضافه کرد و تا دو ماه دیگر از این عرق استفاده نکرد. برای پیشگیری از تصلب شرایین هم استفاده از عرق یونجه توصیه می شود که نصف استکان عرق یونجه در بعد از ظهر میل شود.

چاقی صورت در کمترین زمان با عرق یونجه!

|

امتیاز مطلب : 0

|

تعداد امتیازدهندگان : 0

|

مجموع امتیاز : 0

 

برآمدگی ها و جوش های پر شده از خون معمولا بدین خاطر توسعه پیدا می کنند که فرد یک جوش معمولی را فشار می دهد و می ترکاند.

خوشبختانه روش های زیادی برای درمان آکنه و سایر انواع برآمدگی ها وجود دارد و می توان از بروز برآمدگی های پر شده از خون نیز پیشگیری کرد. بیش از 80 درصد افراد 11 الی 30 ساله برآمدگی و جوش را در برهه ای از زندگی خود تجربه خواهند کرد.

 

علل

جوش های پر شده از خون بعد از اینکه فرد جوش را می ترکاند یا فشار می دهد ایجاد می شود. فشار دادن برآمدگی یا جوش باعث میشود مایع زردرنگ موجود در آن خارج شود. ترومایی که به خاطر فشار دادن ایجاد می شود موجب می گردد رگ های خونی زیر آن بترکد و محل مدنظر با خون پر شود. جوش های معمولی زمانی رخ می دهد که منافذ موجود بر روی پوست با باکتری، عرق یا سایر موارد مسدود شود. آکنه های بسیار شدید ممکن است به خاطر تغییرات هورمونی در افراد ایجاد شود.

 

درمان

بیشتر اوقات جوش های پرشده از خون خود به خود بهبود پیدا می کنند. اگر فردی جوش را قبل از درمان آن بترکاند ممکن است باکتری ها را به سایر بخش های صورت و بدن نیز توسعه دهد.

به همین خاطر باید نواحی که جوش دارند را تمیز نگه دارید و آن ها را دوبار در روز شستشو دهید.

جوش های پر شده از خون که عود می کنند یا به درمان مقاومت می نمایند باید با موارد زیر درمان کرد:

درمان های بدون نسخه:

درمان های بدون نسخه زیادی برای جوش ها وجود دارد که در ادامه برخی از آن ها را با هم مرور می کنیم:

– رتنوئیدهای موضعی: این داروهای مبتنی بر ویتامین A می توانند تولید چربی در پوست را کمتر کنند و از مسدود شدن منافذ جلوگیری نمایند.

– سالیسیلیک اسید: این پماد می تواند سلول های مرده پوست را از بین ببرد. این گزینه بر روی آکنه های بدون التهاب همچون جوش های سر سفید و سرسیاه بهترین عملکرد را دارد.

داروهای تجویزی:

– آنتی بیوتیک ها: معمولا به عنوان قرص در روز مصرف می شوند و می توانند باکتری هایی که باعث ایجاد جوش شده اند را نابود سازند. افراد می توانند به دستور پزشک از پمادها و مایعات آنتی بیوتیکی نیز بر روی پوست استفاده کنند.

– قرص های ضد بارداری: در زنان و نوجوانان، تغییر در سطح هورمون ها می تواند به توسعه آکنه منجر شود.در این شرایط می توان به دستور پزشک از قرص های ضد بارداری استفاده کرد.

فرایندهای پزشکی:

در برخی از شرایط پزشک توصیه می کند افرادی که جوش پر شده از خون شدیدی دارند برخی از فرآیندهای پزشکی را دنبال نمایند. این فرآیندها عبارتند از :

– تخلیه کردن: این کار در برگیرنده تخلیه مایع و سایر باقی مانده های کیست برای کاهش خطر ابتلا به عفونت و کاهش درد و التهاب است. پزشک ممکن است داروهایی را به کیست تزریق کند تا فرآیند درمان را تسریع نماید

– لیزردرمانی: در این شرایط از نور لیزر بر روی پوست برای کاهش یا حذف باکتری های ایجادکننده آکنه از روی پوست استفاده می شود.

 

درمان های خانگی

دارو یا روش های درمانی در بیشتر موارد لازم و ضروری نیستند. بیشتر درمان های خانگی نشانه ها را تسکین می بخشند و فرایند درمان را تسریع می کنند.بیشتر افراد می توانند از درمان های خانگی برای درمان جوش پر شده از مایع استفاده کنند:

از محصولات مرتبط با صورت با احتیاط استفاده کنید:

بیشتر محصولاتی که برای پوست صورت تهیه می شوند باعث تحریک پوست می گردند و موجب بروز آکنه می شوند. این محصولات در برگیرنده محصولات آرایشی دارای چربی و محصولات خوشبو هستند.

همیشه به دنبال شوینده ها، مرطوب کننده ها و کرم های ضد آفتابی باشید که عاری از بو هستند و برای پوست های حساس مفیدند.

تکنیک های اصلی برای حفظ بهداشت:

پوست صورت خود را روی دوبار باآب ولرم و شوینده و صابون ملایم بشویید. بین این شستشوها مطمئن شوید که پوست تمیز و خشک است و موها از روی صورت برداشته شده اند. اگر جوشی روی صورت خود دارید به آن ها دست نزنید.

یخ:

یخی را در حوله تمیز قرار دهید و آن را به مدت 15 دقیقه روی جوش پر شده از خون بگذارید. این درمان درد و تورم را کاهش می دهد.

پماد حاوی روی:

پمادهای موضعی حاوی روی همچون روی اکسید درمان های خانگی محبوبی برای آکنه و جوش های پر شده از خون هستند.

روغن درخت چای:

روغن درخت چای می تواند آکنه خفیف تا متوسط را درمان کند. یکی از مطالعات انجام شده نشان می دهد روغن درخت چای 5 درصد یک روش موثر برای درمان آکنه است.

 

نتیجه گیری

آکنه یکی از شرایطی است که در بیشتر افراد دیده می شود. جوش های پر شده از مایع به خاطر فشار دادن یا ترکاندن جوش های معمولی رخ می دهد و می تواند باعث آزار و اذیت فرد شود. فشار دادن مکرر جوش می تواند به زخمی شدن پوست منجر گردد و باید از انجام اینکار خودداری شود.
اگر جوشی روی صورت دارید از فشار دادن آن پرهیز کنید. اگر آکنه شما شدید و دائمی است یا با نشانه های عفونت همچون موارد زیر همراه است به پزشک مراجعه کنید:

– تب
– چرک
– قرمزی اطراف پوست

خوشبختانه روش های درمانی زیادی برای جوش های پر شده از خون وجود دارد. شما می توانید از درمان های خانگی یا تجویزی استفاده کنید.

|

امتیاز مطلب : 0

|

تعداد امتیازدهندگان : 0

|

مجموع امتیاز : 0

 

بیماری های زیادی هستند که در طبقه بندی بیماری های کشنده خاموش قرار می گیرند. این بیماری ها نشانه های هشداردهنده خود را پنهان می کنند. وجود چنین بیماری هایی با نشانه هایی ریزی همراه است که اغلب مورد توجه افراد قرار نمی گیرد. اگر زمان زیاد بگذرد و فرد متوجه نشود که چنین بیماری در خود دارد ممکن است تشخیص و درمان به تعویق بیفتد و فرد جان خود را از دست بدهد. به همین خاطر دانستن و بررسی چنین بیماری هایی از اهمیت بسیار زیادی برخوردار است. همیشه یک پزشک خانوادگی داشته باشید و سالانه شرایط جسمی خود را بررسی کنید. در این مقاله قصد داریم چندین مورد از این بیماری ها را با هم مرور کنیم.

 

فشار خون بالا:

زمانی فرد فشار خون بالا خواهد داشت که فشارش 14 روی 9 یا 140 روی 90 و بالاتر از آن باشد. بر اساس مطالعات انجام شده حدود 70 میلیون از بزرگسالان آمریکایی دارای فشار خون بالا هستند. این بیماری اغلب با استرس، سیگار کشیدن، مصرف نمک زیاد، اضطراب، نوشیدن الکل همراه است و به خاطر سبک زندگی بدون حرکت در افراد دیده می شود. سایر فاکتورهایی که به فشار خون بالا منجر می شود در برگیرنده چاقی، فاکتورهای ژنتیکی، استفاده از قرص های ضد بارداری، مسکن ها، بیماری های کلیوی و سایر بیماری هاست.

معمولا فشار خون بالا نشانه قابل توجهی ندارد. در برخی از موارد، ممکن است باعث ایجاد سردرد، تنگی نفس یا خون دماغ شود اما این نشانه ها زمانی رخ می دهد که فشار خون بسیار بالا باشد. اگر چنین شرایطی نادیده گرفته شود ممکن است به بیماری قلبی یا حتی سکته منجر گردد. تنها روش برای شناسایی چنین شرایطی اندازه گیری فشار خون در منزل یا مطب پزشک است. اگر احساس کردید فشارتان بسیار بالاست به پزشک مراجعه کنید. کنترل این شرایط می تواند تاثیر زیادی روی جسمتان داشته باشد.

 

دیابت:

دیابت نیز شرایطی است که باید به طور منظم مورد بررسی و پیگیری قرار گیرد. دو نوع دیابت وجود دارد:

– دیابت نوع 1 که در آن بدن انسولین تولید نمی کند

– دیابت نوع 2 گه در آن بدن قادر نیست انسولین کافی تولید کند یا نمی تواند به درستی از آن استفاده نماید

بر اساس مطالعات انجام شده حدود 387 میلیون نفر در سرتاسر جهان از دیابت رنج می برند و برخی از افراد هم هستند که اصلا نمی دانند به چنین شرایطی مبتلا شده اند.

به همین خاطر است که دیابت به عنوان یک بیماری کشنده و خاموش در نظر گرفته می شود. برخی از نشانه های این بیماری در برگیرنده تشنگی زیاد،گرسنگی، کاهش ناگهانی وزن، ادرار مکرر، خستگی ، کند شدن روند درمان زخم و تاری دید است.

علت دقیق بروز بیماری دیابت مشخص نیست. با اینحال ژنتیک، چاقی، رژیم غذایی ضعیف و کمبود ورزش می تواند نقش مهمی در توسعه این بیماری داشته باشد. اگر دیابت کنترل نشده رها شود می تواند به شرایط حادتری منجر گردد. این شرایط در برگیرنده بیماری قلبی، کلیوی، سکته و از دست دادن بینایی است. اگر خطر ابتلا به دیابت را دارید و متوجه نشانه های رایج آن شدید حتما با یک پزشک مشورت نمایید.

 

بیماری عروق کرونری:

بیماری عروق کرونری یکی از بیماری های رایج قلبی است و به خاطر تجمع پلاک ها در دیواره شریان ها رخ می دهد. تجمع پلاک زیاد باعث تنگ تر شدن شریان ها می شود در طول زمان جریان خون را مسدود می سازد. این موضوع باعث ضعیف تر شدن عضلات قلب و در نهایت نارسایی قلبی منجر می گردد. فاکتور خطر برای چنین شرایطی در برگیرنده چاقی یا اضافه وزن، سابقه خانوادگی، رژیم غذایی ضعیف، سیگار کشیدن و نبود فعالیت فیزیکی است. این بیماری نشانه های سریع از خود بروز نمی دهد و تا زمانی که سکته رخ نداده ممکن است نشانه ای نداشته باشد. پس رژیم غذایی سالم داشته باشید و ورزش کنید.

 

بیماری کبد چرب:

بیماری کبد چرب شرایطی است که در آن کبد در تجزیه چربی ها با مشکل مواجه می شود و همین امر باعث تجمع چربی ها در کبد می گردد.

دو نوع کبد چرب وجود دارد که یکی از آن ها الکلی و دیگری غیر الکلی است. همانطور که از نامش پیداست، بیمای کبد چرب الکلی به خاطر مصرف الکل زیاد رخ می دهد. علت دقیق بیماری کبد چرب غیر الکلی مشخص نیست. در طول مراحل اولیه، کبد چرب معمولا نشانه های قابل توجهی از خود بروز نمی دهد. با گذشت زمان تجمع چربی در کبد می تواند باعث التهاب و زخم شود. این شرایط به ایجاد بیماری حادتری منجر می گردد.

 

پوکی استخوان:

پوکی استخوان بیماری است که می تواند استخوان ها را نازک تر و شکننده تر سازد. این بیماری نیز یکی از بیماری های خاموش است زیرا در مراحل اولیه نشانه ای ندارد. فاکتورهای خطر در برگیرنده مونث بودن، قرار گرفتن در مراحل بعد از یائسگی ، رژیم غذایی ضعیف، نبود تمرینات ورزشی، سیگار کشیدن و استفاده از برخی از داروهاست. اگر فکر می کنید در معرض پوکی استخوان قرار دارید با پزشک در مورد این موضوع صحبت کنید.

 

سرطان کولون:

سرطان کولون یکی از رایج ترین بیماری هایی است که می تواند بدون بروز نشانه ای پیشرفت کند. شناسایی اولیه و برداشتن تومورهای سرطانی در مراحل اولیه می تواند جان فرد را تا 90 درصد موارد نجات دهد.

اما نکته کلیدی غربالگری های اولیه است. با اینکه سرطان کولون نشانه اولیه ای ندارد اما اگر متوجه یبوست زیاد، اسهال، خون در مدفوع ، گاز غیر عادی، درد شکمی، کاهش وزن شدید حتما با پزشک مشورت نمایید.

|

امتیاز مطلب : 0

|

تعداد امتیازدهندگان : 0

|

مجموع امتیاز : 0

 

سرطان پروستات یکی از مواد شایع در میان مردان است و باعث مرگ و میر آن ها می شود. به جز سرطان ممکن است پروستات دچار مشکلات دیگری هم شود. به کمک تغییر در رژیم غذایی شما می توانید خطر توسعه مشکلات پروستات را کاهش دهید. اگر برای دست و پنجه گرم کردن با این مشکلات آماده هستید مکمل ها و مواد گیاهی وجود دارد که می تواند التهاب را کاهش دهد و با بزرگ شدن پروستات مبارزه نماید.

 

بهترین درمان های خانگی و طبیعی برای سلامت پروستات

 

رژیم غذایی و تغییر در سبک زندگی

برای اینکه پروستات سالمی داشته باشید از مواد غذایی و مکمل های زیر استفاده کنید:

گوجه فرنگی:

گوجه فرنگی به خصوص پخته شده آن حاوی لیکوپن است و می تواند برای سلامت پروستات مفید باشد. تحقیقات انجام شده نشان می دهد مصرف گوجه فرنگی پخته شده می تواند نقش مهمی در پیشگیری از سرطان پروستات داشته باشد.

ماهی:

غذاهای حاوی اسید چرب امگا3 همچون ماهی می تواند التهاب پروستات را کاهش دهد. یکی از مطالعات انجام شده نشان می دهد ارتباطی بین افزایش مصرف ماهی و کاهش خطر ابتلا به سرطان پروستات وجود دارد.

چای سبز:

چای سبز یکی از نوشیدنی های ضد پیری است زیرا در برگیرنده طیف وسیعی از آنتی اکسیدان هاست. این ماده به سم زدایی از بدن و سلامت پروستات کمک می کند. سم زدایی باعث کاهش نشانه های پروستاتیت می شود.

دانه های کدوتنبل:

دانه های کدوتنبل و روغن کدوتنبل می تواند برای سلامت پروستات بسیار مفید باشد زیرا سرشار از کارتنوئیدها و ویتامین هاست. دانه کدوتنبل در برگیرنده روی است و این ماده همانند ادرارآور عمل می کند و مثانه را خالی می سازد و باعث کاهش التهاب می شود. این موضوع می تواند مانع از بزرگ شدن پروستات شود.

از مصرف زیاد گوشت و لبنیات خودداری کنید:

بر اساس تحقیقات انجام شده، مصرف زیاد محصولات لبنی و گوشت می تواند خطر ابتلا به سرطان پروستات را افزایش دهد. این تحقیقات نشان می دهد مردانی که مصرف کلسیم بالایی دارند 4.6 برابر بیشتر از سایر افراد در معرض خطر ابتلا به سرطان پروستات هستند. این موضوع بدین خاطر است که کلسیم بسیار زیاد در بدن سطح ویتامین دی را کاهش می دهد و مانع از بروز خواص ضد سرطانی ان می شود. مصرف زیاد گوشت قرمز نیز باعث بروز مشکلات پروستات می شود. این موضوع به خاطر اثر گوشت بر روی پروفایل هورمون هاست.

فعالیت فیزیکی:

یکی از مطالعات انجام شده در دانشگاه استنفورد نشان می دهد مردانی که از لحاظ جسمی فعال هستند می توانند کمتر از سایرین به سرطان پروستات مبتلا شوند. علاوه بر این، در میان مطالعات مختلف نشان داده شد که کاهش خطر ابتلا به این بیماری از لحاظ آماری در میان مردان فعال بسیار قابل ملاحظه بوده است. محققان بر این باورند که توانایی افراد برای ورزش کردن می تواند سطح هورمون ها را تنظیم نماید، از چاقی بکاهد، سیستم ایمنی را بهبود ببخشد و استرس اکسیداتیو را کمتر نماید.

 

مکمل ها:

ویتامین E:

همانطور که می دانید ویتامین E همانند یک آنتی اکسیدان در بدن عمل می کند. تحقیقات نشان می دهند افرادی که 50 میلی گرم ویتامین E مصرف می کنند تا 32 درصد کمتر از سایرین به بیماری های پروستات مبتلا می شوند.

ویتامین D:

بر اساس پژوهش های انجام شده، ارتباط بین کمبود ویتامین D و افزایش خطر ابتلا به سرطان پروستات در جوانی بسیار قابل توجه است. به همین خاطر مصرف ویتامین D کافی می تواند برای مردان در همه سنین بسیار مفید باشد.

سلنیم:

سلینم مزایای زیادی برای بدن دارد. از جمله این مزایا می توان به توانایی آن برای افزایش قدرت سیستم ایمنی، کاهش خطر ابتلا به سرطان و افزایش طول عمر اشاره کرد. یکی از مطالعات اثر مکمل های سلنیم بر روی پیشگیری از سرطان پوست را ارزیابی کرده است.

لیکوپن:

لیکوپن یکی از آنتی اکسیدان های قدرتمندی است که به میوه ها و سبزیجات رنگ قرمزی می دهد. این ماده در گوجه فرنگی پخته شده بسیار فعال است اما در سایر غذاها نیز یافت می شود. مصرف لیکوپن می تواند خطر ابتلا به سرطان پروستات را کاهش دهد.

روی:

یکی از مزایای مهم روی برای بدن کمک به حفظ سلامت پروستات است. عفونت، استرس و رژیم غذایی می تواند بر روی سطح روی بدن تاثیر بگذارد.

روغن ماهی:

روغن ماهی باعث کاهش التهاب می شود. همانطور که می دنید التهاب بالا در بدن به سرطان پروستات و پروستاتیت منجر خواهد شد.
روغن های ضروری:

رزماری:

رزماری یکی از آنتی اکسیدان های قدرتمند است و می تواند مانع از بروز سرطان پروستات شود. تحقیقات انجام شده نشان می دهد آنتی اکسیدان های موجود در این روغن مسیرهای سیگنال دهی متعددی را هدف قرار می دهد. روغن رزماری خالص با کیفیت را می توان به صورت موضعی به کار برد. فقط به خاطر داشته باشید که باید آن را با روغن حامل رقیق کنید.

همانطور که مشاهده کردید روش های زیادی برای حفظ سلامت پروستات در بدن وجود دارد. از همه مواردی که باعث افزایش التهاب در بدن می شود پرهیز کنید. استرس و سایر شرایط زندگی باعث بروز التهاب در بدن می شوند. سعی کنید سطح تمرینات ورزشی را در طول هفته افزایش دهید و از مواد غذایی حاوی آنتی اکسیدان ها، ویتامین ها، مواد معدنی استفاده کنید. مصرف مواد غذایی سرشار از مواد مفید می تواند به حفظ سلامت پروستات کمک کند. اگر مشکلی در پروستات داشتید به پزشک متخصص مراجعه کنید. درمان در مراحل اولیه مانع از پیشرفت بیماری می شود.

|

امتیاز مطلب : 0

|

تعداد امتیازدهندگان : 0

|

مجموع امتیاز : 0

 

تپش قلب زمانی رخ می دهد که قلب شروع به ضربان سریع می کند و در این شرایط صدای آن در قفسه سینه، گردن یا گلو احساس می شود. این شرایط باعث می شود فرد احساس اضطراب کند و دچار تنگی نفس شود. اگر فردی بعد از خوردن مواد غذایی دچار افزایش ضربان قلب شود، غذا یا نوشیدنی که مصرف می کند ممکن است مسئول بروز چنین شرایطی باشد. برخی از اوقات رژیم غذایی می تواند باعث ایجاد چنین تپش هایی شود. در این مقاله قصد داریم به همین موضوع بپردازیم و ببینیم چرا افراد بعد از غذا خوردن دچار تپش قلب می شوند.

 

چه چیزی باعث ایجاد تپش قلب بعد از غذا خوردن می شود؟

نوشیدنی ها و غذاهایی که فرد مصرف می کند می تواند به تپش قلب منجر شود. برخی از علل احتمالی عبارت است از :

استفاده از الکل:

الکل یکی از علل رایج تپش قلب یا افزایش ضربان قلب است. محققان دریافته اند که الکل می تواند ضربان قلب را در افرادی که بیماری آریتمی قلبی دارند افزایش دهد. این تحریک در افرادی که فیبریلاسیون دهلیزی دارند بسیار مشهودتر است. این گزینه جزو شرایطی است که باعث می شود بخش بالای قلب دچار برخی از مشکلات گردد. هنوز پزشکان مطمئن نیستند چه چیزی باعث این ارتباط می شود اما ان ها به خوبی می دانند که برخی از افراد بیشتر از سایرین در معرض اسیب هستند.

کافئین:

کافئین نیز گزینه دیگری است که می تواند ضربان قلب افراد را افزایش دهد. کافئین در مواد زیر موجود است:

– قهوه
– نوشیدنی های مبتنی بر اسپرسو
– نوشابه
– چای
– شکلات
– برخی از نوشیدنی های انرژی زا

با اینحال یکی از مطالعات انجام شده در سال 2016 نشان می دهد ارتباطی بین کافئین و تپش نامنظم قلب وجود ندارد.

واکنش های فردی:

افراد ممکن است به غذاها یا نوشیدنی های خاصی واکنش داشته باشند و این امر باعث بروز نشانه های متعددی می شود. این نشانه ها می تواند در برگیرنده ضربان قلب و افزایش آن باشد. پزشک اغلب توصیه می کند بعد از مصرف غذاها نشانه های خود را بررسی کنید تا ببینید چه ماده غذایی یا نوشیدنی باعث تحریک نشانه های شما می شود. این کار به شما کمک می کند برخی از این غذاها را از رژیم غذایی خود حذف کنید یا کمتر نمایید.

داروهای اسم، دیابت و سایر شرایط:

افراد باید همه داروهایی که مصرف می کنند را مورد بررسی قرار دهند. برخی از داروها می توانند ضربان قلب را افزایش دهند. افرادی که دیابت دارند ممکن است از انسولین برای مدیریت سطح قند خون خود استفاده کنند. اگر سطح قند خون این افراد بعد از غذا خوردن پایین بیاید ممکن است ضربان قلب را تجربه کنند.

مکمل ها:

برخی از افراد ممکن است از مکمل های رژیمی غذایی قبل و بعد از غذا استفاده نمایند و همین امر بر روی ضربان قلبشان اثر می گذارد. نمونه مکمل های غذایی که می تواند بر روی ضربان قلب اثر بگذارد را در ادامه مشاهده می کنید:

– جینسینگ
– سنبل الطیب

سیگار کشیدن:

برخی از افراد قبل یا بعد از غذا سیگار می کشند. همین امر می تواند ضربان قلب را بیشتر کند.

 

علل ضربان قبل بعد از دراز کشیدن

رایج ترین علل ضربان قلب و افزایش آن که به مواد غذایی و نوشیدنی خاصی مرتبط نیست عبارت است از :

– اضطراب
– فشار خون پایین
– سطح قند خون پایین
– بیماری های تیروئیدی

در طول بارداری:

برخی از افرادی که باردار هستند زمانی که دراز می کشند ، ضربان قلبشان افزایش پیدا می کند. این موضوع بدین خاطر است که جنین فشاری بر روی رگ های خونی بزرگ وارد می کند و همین امر موجب می شود قلب خون را سریع تر و سخت تر پمپ کند. با پیشرفت بارداری می توان بر روی یک سمت دراز کشید.

 

درمان ها و روش های پیشگیری

پزشک در ابتدا علت دقیق این شرایط را شناسایی می کند. اگر او به این نتیجه برسد که تپش قلب به خاطر مصرف مواد غذایی یا نوشیدنی هاست، ممکن است از شما بخواهد این مواد را محدود کنید. سایر روش ها برای کاهش تپش قلب عبارت است از :

– ترک سیگار

– نوشیدن مایعات زیاد

– نگه داشتن سطح قند خون در مقدار متعادل

– استفاده از روش های موجود برای کاهش استرس و اضطراب همچون ورزش کردن یا شرکت در تمرینات یوگا

افراد نباید خودسرانه داروهایی که باعث ایجاد تپش قلب شده را متوقف کنند. در این شرایط بهتر است با پزشک خود تماس بگیرید و با او مشورت کنید.

درمان های پزشکی:

پزشک می تواند از درمان های پزشکی برای کاهش تپش قلب استفاده کند. در برخی از شرایط او از داروهایی به نام مسدودکننده های بتا استفاده می نماید.

 

چه زمانی به پزشک مراجعه کنیم؟

افراد نباید تپش قلب را نادیده بگیرند. این موضوع از اهمیت زیادی دارد. اگر به طور مکرر چنین شرایطی را تجربه می کنید حتما با پزشک مشورت نمایید. برای نشانه های زیر بهتر است با پزشک مشورت کنید:

– درد یا سفتی در قفسه سینه
– مشکل در تنفس
– سرگیجه
– احساس ضعف یا غش

نتیجه:

ضربان قلب و تپش آن می تواند جزو نشانه های نگران کننده برای برخی از افراد باشد. علل رژیمی غذایی زیادی برای این شرایط وجود دارد. سایر علل در برگیرنده اضطراب، سیگار کشیدن و مصرف برخی از داروهاست. اگر فردی بعد از غذا خوردن یا دراز کشیدن دچار تپش می شود باید به سراغ پزشک برود تا مطمئن شود نشانه هایش به خاطر مشکل خاصی نیست.

|

امتیاز مطلب : 0

|

تعداد امتیازدهندگان : 0

|

مجموع امتیاز : 0

 

موم گوش به عنوان یک ماده اصلی و ضروری در بدن عمل می کند. این ماده به حذف سلول های مرده پوست، کثیفی، موها و سایر مواد باقی مانده در کانال گوش کمک می کند. موم گوش خطر عفونت در این ناحیه را کمتر می کند و از احساس خارش و ناراحتی در کانال گوش می کاهد. با اینحال این احتمال وجود دارد که بدن موم زیادی در گوش ایجاد کند. همین امر باعث می شود مقادیر زیادی از آن در این ناحیه تجمع یابد و باعث بروز مشکلاتی گردد. معمولا افراد می توانند چنین شرایطی را در منزل درمان کنند.

 

درمان ها و درمان های خانگی

روش های متعددی برای برطرف کردن مسدود شدن گوش به خاطر موم وجود دارد. برخی از این موارد عبارت است از :

هیدروژن پراکسید:

یک روش رایج برای حذف و برداشتن موم از گوش، اضافه کردن چند قطره هیدروژن پراکسید به پنبه مرطوب و اعمال آن بر روی گوش مدنظر است. فرد می تواند از قطره چکان تمیز برای انداختن این محلول در گوش استفاده کند. باید سر را بگردانید تا گوش مدنظر به سمت بالا باشد. اینکار باعث می شود مایع به کانال گوش برسد و این انسداد را برطرف نماید.بعد از چند دقیقه می توان گوش را به حالت معمول خود باز گرداند.

استفاده از قطره گوش:

شما می توانید قطره گوش بدون نسخه را بری درمان انسداد ناشی از موم خریداری کنید. این ها معمولا محلول های مبتنی بر آب یا روغنی هستند که موم را نرم می سازند. این مواد در برگیرنده کرباماید پروکسید هستند که شبیه هیدروژن پراکسید عمل می کند. برای استفاده از محلول های بدون نسخه افراد باید دستورالعمل موجود بر روی بسته بندی را دنبال کنند. در بیشتر موارد افراد باید محلول را دوبار به گوش مدنظر بزنند تا گوش کاملا تمیز شود. هر چند دستور مصرف محصولات مختلف با هم متفاوت است.

سایر درمان های خانگی که می توانید در منزل امتحان کنید:

با استفاده از قطره چکان، می تواند مواد دیگری همچون مواد زیر را مورد استفاده قرار داد:

– روغن بچه
– روغن معدنی
– گلیسیرین

باز هم فرد باید سر را به طرف بالا بگیرد. دو یا چند قطره از این مواد را بر روی گوش اعمال کند. چند دقیقه منتظر بماند و سپس سر را به موقعیت پایین بیاورد تا مایع از گوش خارج شود.

 

می توان از شمع مخصوص گوش استفاده کرد؟

افراد نمی توانند برای برطرف کردن انسداد ناشی از موم گوش، از شمع استفاده کنند. استفاده از شمع گوش در بیشتر کشورها به عنوان یک درمان خانگی برای این شرایط شناخته شده است. این درمان در برگیرنده استفاده از شمع است که در آن ماده مومی شمع به گوش فرد ریخته می شود. بشقاب کاغذی می تواند از پوست فرد محافظت کند. بیشتر افراد بر این باورند که شمع می تواند موم را از سوراخ گوش به بیرون بکشد. با اینحال شواهدی برای مفید بودن این روش وجود ندارد. در بیشتر موارد استفاده از شمع گوش می تواند اسیب های زیادی به گوش وارد کند. تحقیقات نشان می دهد استفاده از این روش می تواند به شرایط زیر منجر شود:

– خونریزی
– پاره شدن پرده گوش
– سوختن
– آتش سوزی

روش های امن تر و موثرتری برای درمان این نوع انسداد وجود دارد. به همین خاطر فرد نباید سراغ چنین روش هایی برود.

 

نشانه ها

رایج ترین نشانه انسداد گوش با موم، مشکلات موقت شنوایی یا از دست دادن شنوایی است. این شرایط می تواند نگران کننده باشد اما شنوایی عادی بعد از برداشتن موم دوباره باز می گردد. سایر نشانه ها عبارت است از :

– درد در گوش
– زنگ زدن گوش
– سرگیجه
– حس پر بودن گوش

 

پیشگیری

وارد کردن اشیای خارجی به گوش همچون گوش پاک کن برای تمیز کردن آن می تواند به انسداد منجر شود. این موضوع بدین خاطر است که اشیای خارجی موم را به سمت کانال گوش هدایت می کنند. برای پیشگیری از این انسداد، فرد باید از وارد کردن هر شیء اضافی در گوش خود خودداری نماید. موم گوش به نظر ناخوشایند می رسد اما همیشه تمیز کردن آن الزامی نیست. اگر بدن موم زیادی تولید می کند می توان از قطره های بدون نسخه برای حل این مشکل استفاده کرد. روش دیگری که برای پیشگیری از این شرایط وجود دارد نرم کردن موم توسط ریختن محلول های مناسب و مورد تایید در گوش است. افراد می توانند طبق نظر پزشک یا متخصص طیف وسیعی از این محلول ها را آماده کنند. بهداشت منظم گوش می تواند از تجمع این موم ها پیشگیری کند اما بهتر است همیشه در این شرایط با پزشک مشورت کنید.

 

چه زمانی به پزشک مراجعه کنیم؟

افراد می توانند بیشتر موم های ایجاد شده در گوش را در منزل درمان کنند. با اینحال کانال و پرده گوش بسیار ظریف و حساس هستند و در بیشتر شرایط بهتر است با پزشک مشورت کنید. همچنین اگر خونریزی یا ترشحات غیر عادی از گوش دارید یا درد زیادی را تحمل می کنید بهتر است به سراغ پزشک بروید. اگر احساس می کنید کودک شما با چنین شرایطی دست و پنجه نرم می کند او را به سراغ پزشک ببرید. او می تواند گوش کودک را بررسی کند و گزینه های درمانی را پیشنهاد نماید.پزشک می تواند انسداد را به کمک روش های زیر برطرف کند:

– مکش
– سرنگ مخصوص
– استفاده از ابزارهای جراحی کوچک

اگر مشکلی داشتید حتما با پزشک مشورت کنید.

|

امتیاز مطلب : 0

|

تعداد امتیازدهندگان : 0

|

مجموع امتیاز : 0

 

برداشتن معده فرآیند جراحی است که در آن بخشی از معده یا کل آن برداشته می شود. پزشکان این جراحی را به عنوان گزینه درمانی برای سرطان معده پیشنهاد می کنند. این شرایط می تواند دیابت و چاقی را هم درمان کند. بعد از جراحی نحوه هضم و گوارش افراد متفاوت خواهد بود اما هنوز افراد می توانند غذا بخورند و چیزی بیاشامند. ریکاوری از چنین جراحی ممکن است چند وقت طول بکشد و فرد ممکن است به رژیم غذایی جدیدی نیاز داشته باشد.

 

انواع جراحی برداشتن معده

سه روش برای اینکار وجود دارد که عبارتند از :

– برداشتن کامل معده
– برداشتن جزئی معده
– جراحی اسلیو

 

چه زمانی این جراحی توصیه می شود؟

پزشک در صورتی که بیمار شرایط زیر را داشته باشد جراحی برداشتن معده را توصیه می کند:

سرطان معده:

پزشک معمولا این جراحی را برای درمان سرطان معده در افرادی که بیمار هستند توصیه می کند. جراح تا جایی که بتواند بخش های سالم معده را باقی می گذارد. این موضوع به نوع سرطان بستگی خواهد داشت.

موثر بودن این جراحی به مرحله سرطان بستگی دارد. برای به دست آوردن بهترین نتایج، برنامه درمانی باید به همراه شیمی درمانی باشد.

چاقی:

پزشک می تواند از این جراحی برای درمان چاقی استفاده کند اما به خاطر داشته باشید که این گزینه آخرین روشی است که باید به کار گرفته شود. معمولا برای درمان چاقی از روش هایی همچون رژیم غذایی و تمرینات ورزشی استفاده می شود.

دیابت:

بر اساس مطالعات انجام شده جراحی برداشتن معده یا همان گاسترکتومی می تواند نتایج درمانی افراد مبتلا به دیابت نوع 2 را بهبود ببخشد.

نویسندگان این مطالعه بر این باورند که جراحی بای پس معده و گاسترکتومی اسیلو هر دو در مدیریت دیابت و چاقی موثر هستند.

 

فرآیند

جراح می تواند این فرایند را به دو روش زیر انجام دهد:

– جراحی باز که رایج تر است و در آن جراح معده را به کمک برش در معده بر می دارد.

– جراحی لاپاراسکوپی که در برگیرنده ایجاد برش های کوچکی در این ناحیه است. از آنجایی که این گزینه کم تر تهاجمی است معمولا زمان ریکاوری کوتاه تر و خطر آن کمتر از جراحی باز است.

بعد از اینکه بخش مدنظر معده برداشته شد، سیستم گوارش و معده دوباره بسته می شود.

 

چگونه خود را برای گاسترکتومی آماده کنیم؟

قبل از انجام این فرآیند، فرد باید رژیم غذایی خود را محدود کند و از مصرف برخی از غذاها خودداری نماید. پزشک به فرد توصیه می کند برخی از داروها یا مکمل ها را مصرف نکند. شما باید همیشه از دستورات پزشک تبعیت کنید. قبل از انجام این جراحی پزشک معمولا آزمایش ها و تست های روتین همچون موارد زیر را انجام می دهد:

– ازمایش خون
– آزمایش ادرار
– الکتروکاردیوگرام
– اشعه ایکس از قفسه سینه

در برخی از شرایط ممکن است برای درک بهتر شرایط بیمار از تست های دیگری نیز استفاده شود. این تست ها عبارتند از :

– اندوسکوپی
– سی تی اسکن

 

بعد از جراحی چه انتظاری باید داشته باشیم؟

فرد اغلب می تواند هر غذا یا نوشیدنی که باعث ناراحتی نمی شود را مصرف کند مگر اینکه پرستار یا پزشک او را از اینکار باز دارد. در مورد غذاهایی که می توانید مصرف کنید و غذاهایی که قادر به مصرف آن ها نیستید با پزشک مشورت نمایید. اگر غذایی باعث ایجاد مشکل شد مصرف آن را قطع کنید.

برای ریکاوری بهتر و سریع تر می توانید نکات زیر را مدنظر داشته باشید:

تمرینات ورزشی: سعی کنید حتی در رختخواب هم حرکت کنید. اینکار مانع از لخته شدن خون و ضعیف شدن عضلات می شود. پاهای خود را بچرخانید، آن ها را بکشید و برای افزایش جریان خون سعی کنید انگشتان پا را حرکت دهید.

تنفس عمیق: خوابیدن در رختخواب برای مدت زمان طولانی می تواند به پنومونی منجر شود. تنفس عمیق و تکنیک های آن از بروز چنین شرایطی پیشگیری می کند.

کنترل درد: سطح درد خود را با پزشک در میان بگذارید. مدیریت درد به فرد کمک می کند سریع تر به فعالیت های روزمره خود باز گردد.

از انجام برخی از فعالیت ها خودداری کنید: مقدار حمام کردن و شنا کردن، برداشتن اجسام سنگین و رانندگی را برای یک دوره معین محدود کنید.

 

زندگی پس از جراحی

بعد از جراحی، فرد اغلب باید رژیم غذایی خود را تغییر دهد زیرا معده کوچک تر شده و ممکن است نتواند هر غذایی را تحمل کند. بیشتر افراد معمولا بعد از جراحی غذای کمتری می خورند و زودتر سیر می شوند. در مورد غذاهایی که باید بخورید و غذاهایی که نباید مصرف نمایید با پزشک مشورت کنید. برخی از افراد بعد از جراحی ممکن است با کمبود مواد مغذی روبرو شوند. این افراد باید سطح مواد مغذی زیر را بررسی نمایند:

– ویتامین B12
– آهن
– فولات
– کلسیم
– ویتامین دی
– کلسیم

 

عوارض جراحی

بر اساس مطالعات انجام شده بیش از 75 درصد افرادی که گاسترکتومی کلی و جزئی داشته اند غذا به سرعت وارد روده می شود. سایر عوارض عبارت است از :

– رفلاکس اسید معده به مری
– حالت تهوع
– یبوست
– اسهال
– سوء هاضمه
– درد شکمی

فرد ممکن است در جذب مواد مغذی با مشکل روبرو شود. این شرایط می تواند به کم خونی،کمبود ویتامین دی، کاهش وزن و سایر شرایط منجر شود. قبل از اینکه جراحی معده را انتخاب کنید با پزشک خود در مورد مزایا و مضراتی که این جراحی دارد مشورت نمایید

|

امتیاز مطلب : 0

|

تعداد امتیازدهندگان : 0

|

مجموع امتیاز : 0

 

اگر به میگرن مبتلا هستید در معرض خطر ابتلا به پارکینسون، افسردگی و سایر شرایط جسمی و روحی قرار دارید. اگر شما هم جزو میلیون ها نفری هستید که با میگرن دست و پنجه نرم می کنید، باید بدانید که تهدیدات جدی در کمین شماست. یکی از موارد مهمی که در مورد میگرن وجود دارد این است که چنین سردردهایی به سایر مشکلات جسمی و روحی هم مرتبط است. دانستن خطرات مرتبط با میگرن به شما کمک می کند اقدامات احتیاطی را مدنظر داشته باشید. در این مقاله قصد داریم به همین موضوع بپردازیم و ببینیم چگونه می توانیم خود را در برابر چنین شرایطی محافظت کنیم.

سکته:

تقریبا یک سوم از افرادی که از میگرن رنج می برند، سردرد همراه با سایر موارد خواهد بود. یکی از این موارد نورها، الگوها یا نقاط تکرار شونده و نیز بی حسی و سوزن سوزن شدن در صورت و دست هاست. اگر چنین شرایطی دارید و خانم 35 الی 45 ساله هستید باید بدانید که در معرض خطر سکته قرار گرفته اید. شواهدی وجود دارد که نشان می دهد افرادی که از میگرن رنج می برند، پلاکت های خونی فعال شده و خطر لخته شدن افزایش پیدا می کند. همچنین قرص های کنترل بارداری و سیگار کشیدن می تواند خطر لخته شدن خون را بیشتر کند. به همین خاطر زنانی که از میگرن رنج می برند بهتر است از روش های پیشگیری از بارداری بهتر و امن تری استفاده کنند.

به عنوان مثال می توان از کاندوم استفاده کرد. همچنین ترک سیگار می تواند شرایط را بهبود ببخشد. مطالعات نشان می دهد بزرگسالان کهنسالی که از میگرن رنج می برند و سیگار می کشند سه برابر بیشتر از سایر افراد به سکته مبتلا خواهند شد.

مشکلت قلبی:

با اینکه مکانیسم موجود برای چنین شرایطی مشخص نیست اما میگرن می تواند خطر ابتلا به بیماری های قلبی را افزایش دهد. یکی از مواردی که می تواند در پیشگیری از چنین شرایطی مفید باشد ترک سیگار و استفاده نکردن از قرص های ضد بارداری است. افرادی که از میگرن رنج می برند و مشکلات قلبی دارند باید در مورد داروهای میگرن هوشیارتر باشند. این داروها می توانند باعث بروز مشکلات در این افراد شوند.

میگرن بیشتر:

با گذشت زمان ممکن است دوره های بروز میگرن در افراد بیشتر شود. به همین خاطر است که باید جلوی این سردردها را بگیرید. افرادی که از میگرن رنج می برند مغز بسیار هیجانی دارند و این موضوع بدین معنی است که حتی اختلال کوچک نیز می تواند به سردرد منجر شود. مواردی همچون از دست دادن وعده غذایی، نوشیدن قهوه در زمان غیر معمول، نداشتن خواب شبانه می تواند محرک ها را بیشتر نماید. به همین خاطر افرادی که از میگرن رنج می برند باید از قرار گرفتن در معرض محرک ها دوری کنند. کار کردن بیش از حد نیز می تواند حملات میگرن را بیشتر نماید.

فیبرومیالژیا:

حدود نیمی از افرادی که این بیماری مزمن را دارند میگرن را هم تجربه می کنند. این موضوع در تحقیقات انجام شده به خوبی واضح روشن است. هنوز دلیل این امر مشخص نیست اما این دو شرایط علل ریشه ای یکسان و مشابهی دارند که در برگیرنده توانایی بدن برای کنترل درد است. از آنجایی که این دو شرایط به همراه هم دیده می شوند اگر میگرن دارید باید با پزشک مشورت کنید.

افسردگی:

میگرن در افرادی که بیماری دوقطبی و افسردگی دارند بیشتر دیده می شود. این دو شرایط در افرادی که مغز بسیار هیجانی دارند بیشتر است. هرچقدر سردردهای مکرر شما بیشتر باشد، احتمال بروز افسردگی نیز بیشتر است. هنوز معلوم نیست سردرد چگونه می تواند به افسردگی منجر شود اما سبک زندگی می تواند خلق و خوی شما را بهبود ببخشد و از بروز میگرن پیشگیری کند.

اضطراب:

حدود 50 درصد افرادی که میگرن مزمن دارند با اضطراب دست و پنجه نرم می کنند. میگرن مزمن به عنوان دوره های سردرد 15 بار یا بیشتر در ماه تعریف می شود. متخصصان بر این باورند برخی از افراد به خاطر داشتن سردردهای متوالی به اضطراب مبتلا می شوند. با اینحال بیشتر افراد بر این باورند که روش ارسال پیام های شیمیایی از یک نورون به نورون دیگر می تواند نقش مهمی در این شرایط داشته باشد.

فلج بل:

یکی از مطالعات انجام شده در سال 2014 نشان می دهد افرادی که از میگرن رنج می برند دو برابر بیشتر از سایر افراد به فلج بل مبتلا می شوند. فلج بل شرایطی است که در آن صورت فلج می شود. دانشمندان بعد از بررسی 100000 نفر، دریافتند افرادی که از میگرن رنج می برند بیشتر از سایر افراد تحت تاثیر بیماری فلج بل قرار می گیرند. فلج بل می تواند اعصابی که حرکت و عضلات صورت را کنترل می کند تحت تاثیر قرار دهد. هنوز معلوم نیست چرا میگرن باعث بروز چنین شرایطی می شود هر چند دانشمندان بر این باورند که التهاب، مشکلات قلبی و مشکلات فشار خون می تواند به این دو شرایط مرتبط باشد.

بیماری پارکینسون:

اگر میگرن شما با فلش های نور و سایر موارد همراه است، خطر توسعه پارکینسون در شما دو برابر بیشتر از سایرین خواهد بود. این موضوع زمانی اهمیت پیدا می کند که در میانسالی با میگرن دست و پنجه نرم کنید. با اینکه علت بروز سردردهای میگرنی هنوز مشخص نیست اما متخصصان بر این باورند که مشکل در انتقال دهنده عصبی دوپامین است.

صرع و تشنج:

افرادی که میگرن دارند دو برابر بیشتر از سایر افراد با صرع دست و پنجه نرم می کنند. افرادی که صرع دارند دو برابر بیشتر از سایرین میگرن خواهند داشت.

|

امتیاز مطلب : 0

|

تعداد امتیازدهندگان : 0

|

مجموع امتیاز : 0

 

ترشح بیش از حد بزاق زمانی رخ می دهد که فرد بزاق زیادی در دهان خود داشته باشد. این موضوع می تواند به جاری شدن بزاق از دهان نیز منجر شود. بسته به علت بروز چنین شرایطی، ترشح بیش از حد بزاق می تواند دائمی یا گاه به گاه باشد. این موضوع می تواند شرایط موقتی باشد یا اینکه به بیماری مزمنی تبدیل شود. اغلب اوقات، چنین شرایطی باعث ایجاد اضطراب اجتماعی در فرد می شود.

 

ترشح بیش از حد بزاق چیست؟

ترشح بیش از حد بزاق بیماری نیست اما معمولا نشانه ای از بیماری های زمینه ای است. بزاق مایع شفافی است که توسط غدد بزاقی در دهان تولید می شود. این ماده غذا را مرطوب می کند و به بلع کمک خواهد کرد. بزاق در برگیرنده آنزیم هایی است که به هضم کمک می کند. بزاق می تواند زخم را درمان کند و میکروب ها را از دهان حذف نماید و از خشکی دهان پیشگیری کند. این مایع به عنوان سد دفاعی در برابر سموم و محرک ها عمل می کند. به طور متوسط یک فرد سالم حدود 0.75 الی 1.5 لیتر بزاق در طول روز تولید می کند. اوج تولید بزاق زمانی است که فرد چیزی می خورد و کمترین حد تولید آن در طول خواب است. تولید بیش از حد بزاق می تواند مشکلاتی را در خوردن یا صحبت کردن ایجاد نماید. تولید بیش از حد بزاق ممکن است باعث ایجاد اضطراب اجتماعی و کاهش اعتماد به نفس گردد.

 

علل

تولید بیش از حد بزاق می تواند نتیجه موارد زیر باشد:

– تولید بزاق زیاد در دهان
– ناتوانی در بلع موثر یا پاک کردن بزاق از دهان
– مشکل در بستن دهان

علل تولید بیش از حد بزاق در دهان که به چنین شرایطی منجر می شود در برگیرنده موارد زیر است:

– بیماری صبحگاهی یا حالت تهوع در طول دوران بارداری
– عفونت های گلو یا سینوس ها
– التهاب ، زخم یا درد دهان
– بهداشت نامناسب دهان و دندان
– عفونت های شدید
– درد شدید یا ناگهانی
– شکستگی فک

اشکال در بلع یا پاک کردن بزاق از دهان نیز می تواند به خاطر شرایط زمینه ای همچون سندرم داون، اوتیسم، سکته یا بیماری پارکینسون رخ دهد. علل ناتوانی برای بسته نگه داشتن دهان نیز می تواند در برگیرنده کنترل ضعیف عضلات اطراف دهان باشد. به خاطر داشته باشید که ترشح بیش از حد بزاق می تواند نتیجه شرایط غیر پزشی هم باشد.

 

نشانه ها

نشانه های چنین شرایطی در برگیرنده موارد زیر است:

– لب ترک خورده
– اسیب به پوست اطراف دهان
– عفونت پوست اطراف دهان
– بوی بد دهان
– دهیدراسیون
– اختلال در تکلم
– پنومونی
– طعم بد در دهان

ترشح بیش از حد بزاق می تواند عوارض روانی همچون اضطراب اجتماعی را در پی داشته باشد و بر توانایی صحبت کردن و غذا خوردن فرد نیز اثر بگذارد. افرادی که چنین شرایطی را تجربه می کنند ممکن است بزاق، غذا یا مایعات را به درون ریه های خود ببرند و همین امر باعث ایجاد پنومونی ریوی می شود. چنین شرایطی زمانی رخ می دهد که سرفه کردن به درستی انجام نشود.

 

تشخیص

هدف از تشخیص این شرایط بررسی علل زمینه ای و سپس انتخاب بهترین شیوه درمانی برای هر فرد است. تشخیص در چنین شرایطی بسیار مهم است زیرا برخی از علل احتمالی تولید بیش از حد بزاق از اهمیت بسیار زیادی برخوردارند.

برای تشخیص این شرایط پزشک می تواند بررسی های زیر را انجام دهد:

– بررسی دهان، دندان و پوست اطراف
– کنترل زبان، توانایی بلع و پایداری فک
– مسیرهای بینی
– وضعیت احساسی و هوشیاری
– آب بدن، گرسنگی و موقعیت سر

پزشک اگر لازم بود سایر معیارها را نیز مدنظر قرار می دهد:

– شرایط پزشکی فعلی
– زمانی که این شرایط به وقوع پیوسته است
– مقدار بزاق اضافی که تولید می شود
– دائمی بودن یا نبودن مشکل
– عوارض جانبی این شرایط

بعد از اینکه دلایل موضوع مشخص شد، پزشک می تواند به هنگام انتخاب درمان موارد زیر را مدنظر قرار دهد:

– شدت و عوارض موجود
– سن و وضعیت روحی
– مزمن یا موقتی بودن شرایط موجود
– شرایط نورولوژیکی مرتبط
– احتمال بهبود

 

درمان و مدیریت

دست و پنجه نرم کردن با این شرایط به معنای درمان مشکلات زمینه ای است که باعث ایجاد ان شده است. بسته به علت بروز این بیماری، درمان ممکن است در برگیرنده درمان های خاص، استفاده از داروها و درمان های خانگی باشد. در موارد شدید از جراحی استفاده می شود.

درمان:

این موضوع در برگیرنده اصلاح رفتاری و گفتار درمانی است. افرادی که ترشح بیش از حد بزاق را تجربه می کنند ممکن است از کنترل سر و بدن بتوانند بهره ببرند.

داروها:

هدف از دارو درمانی در این شرایط کاهش ترشح بزاق است. داروهای مختلفی بسته به نظر پزشک به کار می رود و هر کدام از آن ها می توانند مزایا و عوارض جانبی خاص خود را داشته باشند.

درمان های خانگی:

نوشیدن آب زیاد می تواند ترشح بزاق را کاهش دهد. مسواک زدن دندان و شستن دهان با دهانشویه نیز می تواند به طور موقت دهان را خشک کند.
موفقیت مدیریت این شرایط می تواند اعتماد به نفس فرد را افزایش دهد.

 

نتیجه گیری

برخی از علل ترشح بیش از حد بزاق ممکن است بدون درمان و با گذشت زمان بهبود پیدا کند. چنین عللی در برگیرنده بارداری، اضطراب و اسیب های خفیف است. سایر علل ممکن است چالش های حادتری را ایجاد نماید.

|

امتیاز مطلب : 0

|

تعداد امتیازدهندگان : 0

|

مجموع امتیاز : 0

 

زمانی که فرد دوره قاعدگی خود را سپری می کند احساس ناراحتی در اطراف شکم، قسمت های پایین کمر و ران ها عادی است. در طول این دوره، عضلات رحم منقبض می شوند و سپس شل می گردند تا بتوانند خون اضافی را از بدن خارج نمایند. برخی از اوقات گرفتگی هم در فرد دیده می شود که در آن عضلات نیز دخیل هستند. برخی از زنان و دختران ممکن است حالت تهوع، استفراغ، سردرد و اسهال را نیز تجربه نمایند. پزشکان هنوز به طور دقیق نمی دانند چه چیزی باعث ایجاد چنین دردهایی می شود اما برخی از فاکتورهای مرتبط عبارت است از :

– جریان خون شدید
– به دنیا آوردن اولین فرزند
– زیر 20 سال بودن

برای گرفتگی های خفیف تا موقت می توان از درمان های خانگی برای تسکین درد استفاده کرد.

 

برای تسکین سریع درد می توانید موارد زیر را مورد بررسی قرار دهید

استفاده از داروهای بدون نسخه:

داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی اصلی ترین داروهای بدون نسخه ضد درد هستند که می توان در چنین شرایطی به کار برد. این داروها در برگیرنده ایبوپروفن، ناپروکسن است.

اعمال گرما:

اعمال گرما بر روی شکم و قسمت پایینی شکم می تواند درد را تسکین ببخشد. یکی از مطالعات انجام شده در سال 2012 نشان می دهد افرادی که به طور مداوم در طول دوران قاعدگی خود درد داشتند و گرمایی را بر روی شکم اعمال کردند، توانستند از شر این درد خلاص شوند.

ماساژ دادن با روغن های ضروری:

ماساژ درمانی برای 20 دقیقه می تواند به کاهش دردهای قاعدگی کمک کند. محققان دریافته اند که استفاده از ماساژ می تواند درد را در این دوران کاهش دهد. شما باید روغن ضروری خود را با روغن حامل رقیق کنید. غلظت مناسبی از این روغن برای ماساژ دادن ضروری است.

داشتن ارگاسم:

با اینکه مطالعات بالینی در مورد تاثیر مستقیم ارگاسم بر روی گرفتگی های قاعدگی وجود ندارد اما برخی از افراد بر این باورند که چنین شرایطی می تواند مفید باشد.

اجتناب از مصرف غذاهای زیر:

در طول دوره قاعدگی بهتر است از خوردن غذاهایی که باعث ایجاد نفخ و احتباس آب در بدن می شود خودداری کنید. برخی از این غذاها عبارتند از :

– غذاهای پرچرب
– الکل
– نوشیدنی های کربوناته
– کافئین
– غذاهای شور

کاهش یا مصرف نکردن این غذاها می تواند گرفتگی و درد موجود در دوران قاعدگی را کاهش دهد. در عوض سعی کنید از زنجبیل یا چای نعناع و آب داغ با لیمو استفاده کنید.

 

گیاهانی که می توانید به رژیم غذایی خود اضافه کنید

این گیاهان خاصیت ضد التهابی دارند و می توانند گرفتگی عضلات و تورم مرتبط با دوران قاعدگی را کاهش دهند:

چای بابونه:

یک هفته قبل از شروع دوره قاعدگی چای بابونه بنوشید.

دانه های رازیانه:

زمانی که دوره قاعدگی تان آغاز شد، 30 میلی گرم عصاره رازیانه را 4 بار در روز برای سه روز مصرف نمایید.

دارچین:

در طول سه روز اول قاعدگی خود 420 میلی گرم کپسول دارچین را دو بار در روز مصرف نمایید

زنجبیل:

اگر به زنجبیل حساسیت ندارید می توانید مقدار کمی از آن را در آب داغ بریزید و مصرف نمایید.

تسکین دردهای قبل از قاعدگی:

کورکومین یکی از مواد طبیعی که در زردچوبه وجود دارد می تواند به تسکین نشانه های پیش از قاعدگی کمک کند.

هشدار:

همیشه مطمئن شوید گیاهان و مکمل هایی که برای این شرایط مورد استفاده قرار می دهید برایتان امن و بی ضرر است.

قبل از هر کاری با یک پزشک متخصص مشورت کنید تا اطمینان حاصل نمایید گیاهانی که مصرف می کنید عوارض جانبی برایتان نخواهد داشت.

 

رژیم غذایی و ورزش می تواند در طولانی مدت مفید باشد

داشتن یک رژیم غذایی سالم و انجام تمرینات ورزشی می تواند در طولانی مدت در پیشگیری از دردهای عضلانی مفید باشد.

رژیم غذایی:

عموما رژیم غذایی برای کاهش دردهای دوره قاعدگی باید غذاهای فرآوری شده کمتری داشته باشد. این غذاها را امتحان کنید:

– پاپایا
– برنج قهوه ای
– گردو، بادام، دانه کدوتنبل
– روغن زیتون
– بروکلی
– مرغ، ماهی، سبزیجات با برگ سبز
– دانه کتان

آب:

اگرچه این موضوع به نظر عجیب می رسد اما نوشیدن آب می تواند بدن را از حفظ آب در آن در امان نگه دارد و از بروز نفخ های دردناک در طول قاعدگی پیشگیری کند. آب گرم یا داغ معمولا برای گرفتگی بهتر است زیرا آب داغ جریان خون به پوست را بیشتر می کند و می تواند گرفتگی را بهبود ببخشد. شما می توانید از غذاهای مبتنی بر آب برای افزایش هیدراسیون بدن خود نیز استفاده کنید:

– کاهو
– کرفس
– خیار
– هندوانه
– توت ها

کلسیم:

این ماده معدنی می تواند گرفتگی های عضلانی در طول دوره قاعدگی را کاهش دهد. توصیه می شود 1000 میلی گرم کلسیم در روز بین 19 الی 50 سالگی در زنان مصرف شود. غذاهایی که کلسیم بالایی دارند عبارتند از :

– محصولات لبنی
– دانه کنجد
– بادام
– سبزیجاتی با برگ سبز

تمرینات ورزشی:

ایده تمرین ورزشی قبل یا در طول دوره قاعدگی ممکن است برای شما جذاب نباشد. اما تمرین ورزشی باعث آزاد شدن اندورفین شود. تحقیقات انجام شده نشان می دهد تمرینات ورزشی در کاهش دردهای قاعدگی موثر است. تمرینات متوسط همچون پیاده روی می تواند در طول دوره قاعدگی دردهای موجود را کاهش دهد. یوگا نیز تمرین ورزشی مناسبی برای آزاد کردن اندورفین است. اگر موارد بیان شده در این مقاله برایتان مفید نبود و نتوانستید دردهای خود را در دوره قاعدگی کاهش دهید حتما با یک پزشک مشورت نمایید.

|

امتیاز مطلب : 0

|

تعداد امتیازدهندگان : 0

|

مجموع امتیاز : 0