اجزاء دستگاه تناسلی زنان

همه اطلاعات در مورد ناحیه تناسلی زنان/عکس(18+)

آشنایی با دستگاه تناسلی زن

برای کسب اطلاعات بیشتر کلیک کنید:

دستگاه تناسلی زنان

بطور کلیدستگاه تناسلی زناز دو بخش تشکیل یافته است: دستگاه تناسلی خارجی: که بیشتر برای برقراری رابطه جنسیو سکسمورد استفاده قرار می گیرد.

دستگاه تناسلی خارجی زن شامل :۱) کلیتوریس ۲)لبهای بزرگ فرج ۳)لبهای کوچک فرج ۴)  پرده بکارت

دستگاه تناسلی داخلی زن شامل :۱) رحم۲)  مهبل ۳) تخمدانها  ۴) لوله های تخمک بر

«falopian tubeK  = لوله های فالوپ »   «ovary = تخمدان»    «uterus = رحم   »،

«bladder = مثانه »    «cervix = گردن رحم »    «rectum = راست روده »

«،urethra = پیشابراه »   «Clitoris = کلیتوریس » «  Leg = پا  »

«  Vagina = واژن»

تشریح اندام تناسلی زنانه(رحم،مهبل،چوچوله،فالوپ،تخمدانها،لبه ها)

یالان Valva :

یالان قسمت قابل رویت و یالی شکل اندام تناسلی زنانه است. در بالا و جلوی ان بخشی مثلثی شکل دارای بافتی نرم و پوششی از مو می باشد که با ماهیچه معقدی Premium که ان هم قابل رویت است در ارتباط مباشد. کار این ماهیچه جدا کردن یالان از معقد و نگاه داشتن عضله تناسلی در قسمت تحتانی شکم است.یالان از دو لب بزرگ ملبان تشکیل شده که کار ان پوشش و نگهداری از عضو های حساس اندام تناسلی زنانه است. دو لبان کوچک کلبان در زیر ملبان قرار دارند و از قسمت فوقانی به هم متصل شده و به شکل پوششی کچل را در بر میگیرند. قسمت داخلی یالان در میان کلبان است. در اینجا مهبل فرج و مدرار قرار دارد از همین رو تشخیص این دو برای افراد بی تجربه مشکل و دردسر افرین است. مهبل در دختران باکره با غشایی نازک و ظریف پوشیده شده که به اصطلاح «پرده بکارت» نام دارد. این پوسته به علل گوناگون مانند: پریدن کشش دو پا از هم دوچرخه و اسب سواری دخول الت مرد بازی با خود و در نهایت به طور نسبتا کامل در اثر زایمان به تدریج از مقابل مهبل زائل می شود و فقط بخشی از ان باقی می ماند. در بخش دوم از این مقاله در مورد بی مسما بودن این نام یعنی «پرده بکارت» توضیح مختصری خواهم داد.

برای کسب اطلاعات بیشتر کلیک کنید:

دستگاه تناسلی زنان

ملبان Labia Major (لبهای بزگ):

ملبان لبهای بزرگ دو لایه کلفت از بافت پوستی هستند که از قسمت فوقانی دستگاه تناسلی اغاز و تا معقد ادامه میابند. قسمت خارجی این لبها از پوست رنگی غدد چربی و البته پس از بلوغ از مو پوشیده میشود. قسمتهای داخلی نرم و بدون مو با چند غده چربی قرار دارند. زیر این لایه های پوستی اغلب بافتی از چربی چند رباط رشته های نرم ماهیچه ای عصب ها و رگهای لنفاوی و خونی قرار دارند. ملبان در حین دخول با بیضه های مرد در تماس قرار می گیرد. غددی که در این لبهاست عطری از خود تراوش می کند که موجب تحریک در هر دو جنس میشود. ملبان مهبل را از اسیب مستقیم خارجی حفظ می کند به عبارتی دیگر به نوعی سپر مهبل است. ملبان همان خایه در مردان است اما به صورت دو نیم صفحه. اگر با دقت به کلبان نگاه کنید و ان را با بافت پوستی خایه مقایسه کنید متوجه می شوید که از یک جنس هستند منتها در زن به صورت دو نیم صفحه و در مرد به صورت کروی شکل است.

کلبان Labia Minor  (لبهای کوچک ):

کلبان لبهای کوچک در زیر ملبان قرار دارند و دو لایه نازک و نرم پوستی بدون مو هستند که حالت و شکل انها در زنها متفاوت است ان هم بر حسب بافت و رنگ از صورتی گرفته تا قهوه ای. این لبها ممکن است صاف یا تو رفته باشند و با ملبان پوشیده شده باشند یا خیر. دقت کنید که شکل بافت پوستی نرمی و سختی و رنگ اندام تناسلی زنانه  در بانوان و دوشیزگان متفاوت است. در داخل و میان کلبان و در دو نیمه اندام تناسلی حبابهای دهلیزی وجود دارند. کار این حبابها یا اسفنجها این است که حین تحریک جنسی با جذب خون به داخل خود متورم شده و در طول این جریان قطر کلبان را دو یا حتی سه برابر حجم ان در حالت عادی کند. معمولا زنانی که کلبان در انها به وضوح پیداست دارای حساسیت جنسی بالاتری هستند .

کلبان دارای کارکرد های زیر میباشد:

۱-محفوظ نگهداشتن هر چه بیشتر اندامهای داخلی اندام تناسلی.

۲-افزایش حساسیت جنسی در حین امیزش به علت وجود رگهای نسبتا بزرگ خونی و سررشته های عصبی.

کلبان به مراتب از تراکم بیشتری از رشته های عصبی نسبت به چتل برخوردار است از همین روست که نیز در اثر تحریکات جنسی شدت و حساسیت بیشتر و بالاتری نسبت به چتل از خود نشان میدهد.

چوچولهClitoris  :

گاهی پیدا کردن چوچولهبرای خود زن یا فردی که در حال امیزش با اوست مشکل است زیرا گاه کاملا در جوف ملبان پوشیده شده و به اصطلاح در زیر سقف ان مخفی است (البته در هر حال نوک ان تا حدی بیرون است). چوچوله در جریان تحریکات جنسی بزرگ می شود و بافت ان از همان بافت عمامه چول مردان است. ضمنا فقط ۴% از کل جسمچوچولهدر خارج از بدن زن قرار دارد بنابراین نسبت به چل مرد کوچکتر مینماید و دارای لوله مدور هم نیست و فقط به کار امیزش میاید و بس. ضمنا هیچ عضو جنسی در مرد ها به حساسیت چوچوله وجود ندارد

اندام تناسلی زنانه داخلی زن شامل دو سیستم ”تناسلی“ و ”جنسی“ است که به نوبه خود در برگیرنده اعضای زیر میباشند:مهبلvagina  رحم لوله های فالوپ و تخمدان یا زهدان.”مهبل“ مجرایی است که قسمت بیرونی اندام تناسلی زنانه را به گردنه یا قیف-رحمcervix  ارتباط میدهد–دهانه این قیف به سمت رحم است و لولهء ان به سمت رحم که خود با تخمدانها از راه لوله های فالوپ در ارتباط است.

در هر ماه یکی از زهدانها یک تخمک egg رها میکند که بلافاصله توسط حبابهایی که در مجرای لوله های فالوپ هستند احاطه میشوند (این حبابها نقش حفاظت از تخمک را دارند). حال این تخمک چه بارور شده و چه نه از این مجرا عبور میکند و خود را به داخل رحم میرساند. اگر چه باروری تخمک به تخم zygote  در همان مجرای لوله های فالوپ توسط یک اسپرم صورت میگیرد اما این رحم است که محل مناسب را برای پرورش تخم در اختیار ان قرار میدهد.

مهبل (واژن) :

مهبل مجرایی کاملا انعطاف پذیر و عضلانیست که طول ان از هشت تا دوازده سانتیمتر فرق میکند و پهنای ان حدود دو و نیم سانت میباشد. مهبل ظرفیت رشد طولی تا چندین سانتیمتر و پهنا تا دو برابر در هنگام تحریکات جنسیرا داراست. ورودی مهبل در طی زایمان تا حد قابل ملاحظه ای گشاد میشود و معمولا به پهنایی تا ده سانتیمتر نیز میرسد. مهبل در دختران باکره تا حدی با پرده-بکارت hymen پوشیده شده است. وقتی یک زن ایستاده است  مهبل وی بصورت عمودی در راستای بدنش قرار ندارد بلکه قسمت فوقانی ان به سمت پایین متمایل است. محل دقیق مهبل بین مثانه و راست روده است. دیواره مهبل با لایه هایی پوشیده شده و دارای غدد مترشحه نیست. غشا  داخلی مهبل فوق العاده به هورمونهای تخمدان حساس میباشد و سلولهای سطحی ان خیلی ناپایدار هستند. با مطالعه بر روی این سلولها میتوان به سرطان ”دهانه-رحم“ و همچنین سرطان مهبل پی برد. با توجه به سن و دوره ماهیانه ساختار مخاطی غشاء داخلی تغییر میکند. این مخاط در یک زن بالغ به صورت مایعی سفید و لزج است که شامل باکتریهاست و البته سبب رطوبت و لزاجت مهبل میشود. این مایع با اسیدی نگه داشتن این محل در حفظ و نگهداری مهبل از میکروبها نقشی عمده دارد و دلیل این امر نیز اسید لاکتیک از خانوادهء همان اسیدی که در ماست نیز هست موجود در ان است.در طی امیزش جنسی چل مرد وارد مهبل میشود تا اسپرم و منی semen خود را در ان تزریق کند. در طی زایمان اندازه مهبل برای بیرون امدن جنین و جفت ان از پنج تا شش برابر گشادتر میشود.

رحم :

یک عضو ماهیچه ای به شکل گلابی می باشد که درون لگن در بالای مثانه و جلوی راست روده ( رکتوم) واقع شده است.اندازه طبیعی آن حدود ۸در۵ سانتیمتر است. ارتفاع ان شش تا هشت سانتیمتر و پهنای ان سه تا چهار سانتیمتر است اما در طی حاملگی رحم تغییرات زیادی را متحمل میشود مثلا در نه ماهگی ارتفاع ان به سی سانتیمتر میرسد. رحم در این وضع در انتهای مهبل قرار گرفته و تقریبا به سمت مثانه متمایل و بدان متکی میشود. در طول عادت-ماهیانه نیز رحم محل خود را به راحتی تغییر میدهد. ”رباطهای نرم“ تا حدی به رحم انعطاف پذیری میدهند و در همان حال ان را معلق نگه میدارند. در هر طرف انتهایی رحم ”لوله های فالوپ“ وجود دارند. عضله رحمی با مخاطی به نام ”اندومتریم“ پوشیده شده است. این مخاطها که حاوی رگهای خونی و غدد مترشحه میباشند همچنین دریافت کننده ”تخم“ نیز هستند و البته با توجه به سن و دوره-ماهیانه هر شخص تغییرات مهمی در بافت آنها رخ میدهد. وقتی تخمک بارور نشود این مخاط بعلاوه تخمک از رحم خارج میشوند. رحم با گردنه ان که قسمتی سفت و محکم (حدودا سه سانت) میباشد بسته میشود. شما میتوانید این قسمت را با انگشت خود در انتهای مهبل حس کنید. مجرایی ظریف از بین قیف-رحم میگذرد و بدین ترتیب رحم به مهبل مرتبط میشود. از طریق همین مجراست که خون-قاعدگی بیرون می آید یا اسپرمها نیر وارد رحم شده و به سمت لوله های فالوپ به قصد باروری تخمک میروند. گردنه-رحم در وسط خود مجرای کوچکی دارد این مجرا در زنانی که هنوز بچه دار نشده اند کوچکتر از کسانی است که زایمان داشته اند.

رحم اصلا یک عضله است انهم با نقشی بسیار مهم در تمام مراحل تولید مثل از ورود اسپرم به مهبل و سپس خود گرفته تا تکامل جنینو شکل پذیری جفت ان و انقباضات رحمی که منجر به تولد نوزاد میشود.

لوله های فالوپ ( لوله های تخمک بر ):

لوله هایی انعطاف پذیرند با درازای تقریبی ده تا دوازده سانتیمتر که قطر داخلی انها کمی بیشتر از قطر یک تار موست. این لوله ها از انتهای بالایی رحم شروع و تا تخمدانها که به صورت منگوله های متحرکی هستند ادامه میابند.

لوله های فالوپ تخمک را با محاطی ان از مقصدش تا رحم در برمیگیرند. همچنین این لوله ها مسیری مناسب برای عبور اسپرم به محل باروری تحصیل اطمینان از صلابت و قدرت باروری اسپرم و بالاخره حمل نطفه به سمت رحم هستند.

تخمدانها :

”تخمدانها“ دو غده به اندازه دو بادام بزرگند که حدود چهار سانتیمتر بلندی و دو و نیم سانتیمتر پهنا دارند. این غدد از دو طرف توسط رباطی نازک به رحم متصل میباشند. و رباطی دیگر این غدد را به لوله های فالوپ متصل میکند. یک دختر در هنگام تولد حدود ۷۰۰۰۰۰ تا ۲۰۰۰۰۰۰ تخمک دارد که بیشتر انها در طی بچگی از بین میروند و به ۳۰۰۰۰۰ تا ۴۰۰۰۰۰ تا کاهش می یابد که بالاخره فقط حدود ۳۰۰ تا ۴۰۰ تخم به دورهء بلوغ میرسند. این امر نزدیک به سی سال (دوره باروری یک زن به طور متوسط) و حدودا سیزده بار در سال یعنی با فاصله های ۲۸ روزه ادامه دارد تا اینکه تمام تخمکها به اتمام میرسند و زن وارد دوره یائسگی میگردد. در نتیجه فعالیت تخمدانها نامحدود نیست همانطور که می بینید شروع این فعالیت بلوغ و پایان ان یائسگی است. تخمکها در یک نوع مجتمع سلولی محصور هستند که پس از طی یک دوره ای در اثر هورمونهایی که از غده هیپوفیز ترشح میشوند به رشد خود میرسند. نام این مجتمع ها ”فولیکول“ است که یک بار در هر ۲۸ روز بالغ و باز شده یک تخمک رها میکند

بوی نامطبوع ناحیه تناسلی, علت بوی نامطبوع ناحیه تناسلی

کاهش بوی نامطبوع ناحیه تناسلی با این روشها

برای کسب اطلاعات بیشتر کلیک کنید:

(عفونت قارچی واژینال)عفونت قارچی واژن

9 روش برای کاهش بوی نامطبوع ناحیه تناسلی
بوی نامطبوع بدن برای هر کسی آزاردهنده است، حتی برای خود فرد. پس سعی کنید با شستشوی مناسب بدن و رعایت بهداشت فردی از ایجاد این بوهای زننده جلوگیری کنید.
خانم ها در سنین بلوغ و پس از آن، دچار تغییرات هورمونی می شوند که از اثرات این تغییرات هورمونی، رشد مو در ناحیه تناسلی و ترشحات این ناحیه می باشد. این دو عامل می توانند بوهای نامطبوعی را در ناحیه تناسلی خانم ها ایجاد کنند که در صورت عدم رفع آن، نشان‌دهنده عدم رعایت بهداشت و یا حتی بی‌شخصیتی فرد تلقی می شود.
در این مطلب 9 راه غلبه بر این مشکل را برای خانم های عزیز بیان می کنیم.
1- شستشوی مناسب ناحیه تناسلی
یکی از راه های آسان و موفقیت آمیز از بین بردن بوی ناحیه تناسلی، شستشوی مناسب این قسمت از بدن می باشد. بانوان عزیز می توانند به جای استفاده از صابون های معمولی، از صابون های آنتی باکتریال برای شستشوی ناحیه تناسلی خود استفاده کنند.
همانطور که می دانید باکتری هایی روی سطح پوست زندگی می کنند که مواد موجود در عرق را تجزیه کرده و بوی نامطبوعی ایجاد می کنند. به همین دلیل به عقیده محققان، عرق خودش بوی نامطبوعی ندارد و با از بین بردن باکتری هایی که بوی نامطبوع ایجاد می کنند، می توان تا حدی بر بوی بد ناحیه تناسلی غلبه کرد.

برای کسب اطلاعات بیشتر کلیک کنید:

دستگاه تناسلی زنان

نکته مهم: 
برای شستشوی ناحیه تناسلی خود، از مصرف بیش از اندازه صابون به خصوص صابون های آنتی باکتریال خودداری کنید، زیرا صابون ها حاوی مواد شیمیایی هستند که ممکن است واژن را تحریک کنند و منجر به حساسیت و واکنش های آلرژیک شوند. باید به آرامی و سطح ناحیه تناسلی را با صابون شست.
شاید علت این بوهای نامطبوع، وجود عفونت ادراری، عفونت گردن رحم و یا عفونت واژن باشد
2- از بین بردن موهای ناحیه تناسلی
اگر موهای ناحیه تناسلی برطرف نشوند، جایگاه مناسبی برای رشدونمو باکتری ها ایجاد می شود و همانطور که گفته شد، این باکتری ها در واکنش به عرق، بوهای نامطبوع ایجاد می کنند. بنابراین هر چند روز یک بار با از بین بردن محل تجمع باکتری ها در ناحیه تناسلی، می توان بوهای نامطبوع این منطقه را کاهش داد.
به دلیل حساس بودن این منطقه از بدن، سعی شود حتما از وسایل مطمئن برای نظافت موهای آن استفاده کرد، مثلا از تیغ های تمیز استفاده شود و از به کار بردن تیغ سایر افراد  خانواده، جدا خودداری کرد. از وسایل دیگری مانند پودرهای موبر، کرم های موبر و یا اپی لیدی نیز می توانید برای این منظور استفاده کنید.
3- استفاده از نوار بهداشتی روزانه
برخی از خانم ها به قدری دچار ترشحات ناحیه تناسلی هستند که لباس زیر آنها کاملا خیس می شود و همین خیس ماندن لباس زیر، بوی نامطبوعی را ایجاد می کند.

به این دسته از خانم ها توصیه می شود که از نوارهای بهداشتی روزانه که مخصوص ایام غیر قاعدگی است، استفاده کنند و هر چند ساعت یک بار آن را تعویض کنند. با این روش نه تنها لباس زیر آنها عمر بیشتری می کند، بلکه بوی نامطبوع آن نیز از بین می رود.
4- رعایت بهداشت جنسی
به خانم هایی که ازدواج کرده اند توصیه می شود حتما پس از برقراری رابطه جنسی با همسر خود، ناحیه تناسلی خود را بشویند، زیرا ترشحات ناشی از رابطه جنسی، بوی نامطبوعی ایجاد می کنند. بنابراین یکی از راه های مهم برای غلبه بر این بوی نامطبوع، استحمام پس از رابطه جنسی می باشد.
ادرار کردن نیز پس از رابطه جنسی توصیه می شود، زیرا هر گونه ترشحات بدبویی که داخل مجرای تناسلی فرد باقی مانده است، توسط ادرار بیرون می آید.
شاید به همین دلیل است که دین مبین اسلام غسل کردن پس از رابطه جنسی و نیز ادرار کردن بعد از آن را واجب کرده است. متاسفانه با عدم رعایت همین نکته ساده، بیماری های منتقله از راه جنسی می تواند انتقال یابند و افراد را دچار مشکل کنند .
5- درمان عفونت
اگر همه مواردی را که در بالا گفته شد، انجام دادید اما باز بوی نامطبوعی از ناحیه واژن متصاعد می شود، می توانید به پزشک متخصص زنان مراجعه کنید. شاید علت این بوهای نامطبوع، وجود عفونت ادراری، عفونت گردن رحم و یا عفونت واژن باشد.
 اگر علایم زیر را تجربه کردید، حتما به پزشک زنان مراجعه کنید :
– درد در هنگام دفع ادرار
– دردهای شدید در زیر شکم که مطمئن هستید به دردهای دوره قاعدگی مربوطه نیست.
خوشبختانه بسیاری از این عفونت ها، با داروهای آنتی بیوتیک درمان می شوند. با درمان عفونت ناحیه اداری یا تناسلی می توان بوی نامطبوع ناشی از آن را نیز از بین برد.
با پوشیدن لباس زیر گشاد و نخی، هر گونه بوی نامطبوع را از خود دور کنید
6- آزمون های سالانه
اگر فردی هستید که خیلی دچار بوی بد ناحیه تناسلی می شوید، می توانید هر سال آزمایش‌های مخصوصی را که مربوط به ناحیه واژن است، انجام دهید. انجام آزمون هایی مانند پاپ اسمیر می تواند بسیار کمک کننده باشد و نگرانی شما را از هر گونه ابتلا به سرطان گردن رحم از بین ببرد.
7- لباس زیر مناسبی بخرید
از پوشیدن لباس زیر تنگ برای طولانی مدت اجتناب کنید، زیرا امکان تبادل هوا در ناحیه تناسلی را از بین می برد. با پوشیدن لباس زیر گشاد و نخی، هر گونه بوی نامطبوع را از خود دور کنید.
8- برنامه غذایی سالم داشته باشید
رژیم های غذایی سالم و پر از سبزیجات و میوه های تازه می تواند بوی بد واژن را از بین ببرد. غذاهای سرخ کرده و آماده، ناحیه واژن را برای تولید بوهای نامطبوع تحریک می کند.
9- مرتب حمام بروید
استحمام کردن یک روز در میان، برای کسانی که علاوه بر این مشکل، فعالیت جسمی زیادی دارند، توصیه می شود.

منبع:tebyan.net

درمان خارش, جوش تناسلی

مشکلات و درمان ناحیه تناسلی

برای کسب اطلاعات بیشتر کلیک کنید:

زیان دستمال کاغذی ناحیه تناسلی زنان!

– تحریک ناحیه‌ٔ تناسلی  نشانهٔ چیست؟
پوست پوست است، چه در صورت یا دست باشد، و چه در اندام‌های تناسلی. پوست ناحیهٔ تناسلی هم دچار همان آزردگی‌ها می‌شود، از واکنش‌های آلرژیائی گرفته تا پوست‌رفتگی و جوش چرکی.

اما وظایف دستگاه تناسلی شرایطی برای آن پیش می‌آورد که با حالات قسمت‌های دیگر پوست بدن تفاوت دارد. و چون بافت آن بسیار حساس و پر از انتهاهای عصبی است، بثورات کوچکی که ممکن است در جاهای دیگر نادیده گرفته شوند در ناحیهٔ تناسلی آزارنده خواهند شد.
مثلاً مجرای فولیکو‌ل‌های موی ناحیهٔ تناسلی درست مثل فولیکول‌های موی صورت بسته شده و ایجاد جوش چرکی می‌کند. زگیل‌های تناسلی از طریق نزدیکی منتقل می‌شوند، اما ناشی از همان ویروسی هستند که زگیل‌های دست را به‌وجود می‌آورند. صابون و مواد بهداشتی هم گاهی باعث حساسیت در ناحیه تناسلی می‌شوند، درست مانند آلرژی دست و صورت.

– درمان تحریک ناحیه تناسلی
چه باید کرد؟
آیا جوش اندام تناسلی را هم مانند جوش صورت بچلانیم؟ از همان مواد ضد زگیل دست برای درمان زگیل تناسلی استفاده کنیم؟

یا چه چیز کورک‌های آن را از بین می‌برد؟
زگیل را دست‌کم نگیرید. ابتلا به زگیل تناسلی چه به‌صورت تک یا خوشه‌ای با یک تماس جنسی صورت می‌گیرد. زگیل معمولاً بدون درد ممکن است برجسته یا صاف، به رنگ پوست، سفید یا خاکستری و بزرگ یا کوچک باشد. کافی است یکی از ۶۰ نوع ویروس زگیل را دریافت کنید، تمام عمر در بدن می‌ماند و هر آن ممکن است زگیل ظاهر شود.
خوددرمانی نکنید. زگیل تناسلی را نمی‌توانید با داروهای زگیل دست برطرف کنید.

این داروها پوست را بیشتر تحریک می‌کنند. زگیل باید پیش از گسترش آن توسط پزشک درمان شود. پزشک معمولاً داروئی موضعی برای درمان زگیل تناسلی تجویز می‌کند، گرچه برخی پزشکان به روش جراحی آن را بر‌می‌دارند.
زگیل زنان را جدی‌تر بگیرید. زگیل تناسلی مردان جز خطر انتقال به دیگران ناراحتی دیگری ایجاد نمی‌کنند، اما در زنان خطر ایجاد سرطان گردن زهدان را همراه خود دارد. تشخیص آن نیز مشکل‌تر است چون زنان خود متوجه وجود آن نمی‌شوند. به‌همین دلیل باید معاینهٔ سالانه شوند.
کورک جوش ساده‌ای نیست. کورک دستگاه تناسلی را نباید فشار داد یا دستکاری کرد.
پمادهای معمولی مصرف نکنید. هیچ‌وقت برای درمان کورک تناسلی از فرآورده‌های پراکسیدبنزویل استفاده نکنید. این ماده ممکن است پوست را تحریک کند.
درمان را به‌عهدهٔ پزشک بگذارید. پزشک معمولاً آنتی‌بیوتیک مناسب برای کورک تناسلی تجویز می‌کند. شاید نیز کمپرس آب‌گرم را برای سرباز کردن آن توصیه کند.
مراقب زائده گوشتی باشید. گاهی برآمدگی‌هائی جوش مانند در دستگاه تناسلی دیده می‌شود که نرم‌گوشتی مسری نام دارد. این مجموعهٔ برآمدگی‌های صورتی رنگ، بزاق و نرم در وسط فرو رفته هستند. با اینها مثل جوش صورت رفتار نکنید؛ بسیار مسری هستند؛ به آنها دست نزنید؛ پزشک با عمل جراحی آنها را بر می‌دارد.
جوش‌ها را سرسری نگیرید. یک التهاب تماسی مزمن پوست می‌تواند به جوش دستگاه تناسلی منجر شود. روش‌های زیر را برای درمان آن به‌کار بگیرید. اما اگر بعد از یک هفته خوب نشد، به‌ پزشک مراجعه کنید. و اگر زخم یا تاولی وجود دارد، از همان اول نزد پزشک بروید.
علت را بیابید. اگر بثورات ناشی از التهاب تماسی پوست باشد، تنها راه درمان پیدا کردن علت و حذف آن است. اگر لباس زیر تازه‌ای پوشیده‌اید یا مواد شوینده یا صابون جدیدی مصرف کرده‌اید، ممکن است باعث واکنش آلرژیائی ناحیهٔ تناسلی شده باشید. افشانه‌ها و کرم‌های بهداشتی که زنان مصرف می‌کنند گاهی ایجاد جوش می‌کنند.

کاندوم را عوض کنید. کاندوم‌های لاتکس به‌ندرت باعث ایجاد التهاب تماسی پوست می‌شوند. اما بثورات قرمز خارش‌دار ایجاد می‌کنند. می‌توانید از کاندوم پوست گوسفند استفاده کنید. ولی مراقب باشید، چون فقط کاندوم لاکتس از ابتلا به ویروس ایدز جلوگیری می‌کند.
مراقب ابتلا به سیفلیس باشد. بیماری آمیزش سیفلیس در مراحل خاصی با بثورات قرمز یا فلسی خود را نشان می‌دهد. اگر مقاربت مشکوکی داشته‌اید، امکان ابتلا به سیفلیس آنقدر مهم هست که نزد پزشک بروید.

برای کسب اطلاعات بیشتر کلیک کنید:

دستگاه تناسلی زنان

– چه وقت به پزشک مراجعه کنیم؟
– کهیر یا تغییر رنگ پوست نزدیک اندام‌های تناسلی بیش از یک هفته طول بکشد.
– برجستگی‌ زگیل مانند یا کورک چربی در اندام‌های تناسلی دیده شود.

– خارش مهبل نشانهٔ چیست؟
ناحیه‌ٔ تناسلی انسان معمولاً چند لایه پوشش دارد. بنابراین طبیعی است که گرما و رطوبت جمع شده در آنجا ایجاد خارش کند.
خارش مهبل نیز می‌تواند ناشی از جمع‌شدن طولانی مدت باکتری‌ها در آن باشد. گرما و رطوبت مهبل محیط بسیار مناسبی برای رشد باکتری‌هاست.
در واقع این خارش کارت دعوتی است برای عفونت‌ها، از التهاب باکتریائی مهبل گرفته تا عفونت مخمر (کاندیدا آلبیکانس یا مونیلیا) و تریکوموناز.
گاهی نیز این خارش در اثر حساسیت به مواد شیمیائی صابون، خوشبوکننده، یا رنگ است. خارش مهبل می‌تواند نشانهٔ نزدیک شدن به دوران یائسگی نیز باشد.

– درمان خارش مهبل
حمام آب نمک کنید. نیم فنجان نمک معمولی را در یک تشت یا وان آب‌گرم حل کرده و ۱۰ تا ۱۵ دقیقه در آن بنشینید. بگذارید آب نمک داخل مهبل را بشوید. با دو یا سه شب حمام آب نمک انواع ساده‌تر خارش مهبل از بین می‌رود.
نزدیکی نکنید. تا زمانی که خارش مهبل دارید از رابطهٔ جنسی خودداری کنید. نزدیکی در این هنگام باعث انتقال عامل عفونی و ابتلای مجدد هر دو نفر می‌شود.

امکان حساسیت را بررسی کنید. خارش ممکن است ناشی از حساسیت به وسایل جلوگیری از آبستنی باشد. این امکان را بررسی کرده و در صورت داشتن آلرژی روش دیگری برای جلوگیری از آبستنی انتخاب کنید. در مورد رفع حساسیت یا انتخاب روش‌های دیگر با پزشک خود مشورت کنید.

نزد پزشک بروید. برای تعیین نوع عفونت عامل خارش مهبل به پزشک مراجعه کنید. اگر سابقهٔ وجود عفونت مخمر دارید، با علائم آن آشنا هستید و می‌توانید پزشک را در تشخیص و درمان یاری دهید.
تریکوموناز و عفونت‌های باکتریائی هم با آنتی‌بیوتیک‌های خاص خود درمان می‌شوند. از پزشک بخواهید از نظر وجود ویروس پاپیلوم انسانی شما را کنترل کند. این ویروس که ایجاد زگیل تناسلی می‌کند، از عوامل خارش مهبل است.

شروع یائسگی را بررسی کنید. اگر به دوران یائسگی نزدیک می‌شوید، برای رفع خارش آن از پزشک کمک بخواهید. درمان جایگزینی هورمون راه خوبی است، ولی اول کرم‌های هورمونی را امتحان کنید.

خود را با فشار نشوئید. شستن با فشار مهبل نه تنها کمکی به رفع خارش نمی‌کند، بلکه ممکن است با فرستادن مواد عفونی به‌درون گردن زهدان ایجاد بیماری التهابی لگن کند.

استفاده از پور تالک یا نشاستهٔ ذرت هم درست نیست، چون در دراز مدت ذرات آنها در نزدیکی تخمدان‌ها جمع شده و خطر سرطانی شدن آنها را بالا می‌برد.

مبارزه با مخمر. در زنانی که زیاد به عفونت مخمر مبتلا می‌شوند، بهترین کار جلوگیری از بروز آن است.

– خارش ناحیهٔ تناسلی نشانهٔ چیست؟
اصطکاک و قارچ دو علت عمدهٔ خارش ناحیهٔ تناسلی هستند. مالش پوست باعث ایجاد گرما و عرق شده و لکه‌های حساس، قرمز و خارش‌دار ظاهر می‌شود. افراد چاق و خیلی فعال بیشتر دچار می‌شوند. ناحیهٔ خارش ممکن است به‌صورت لکه‌ای قرمز و کوچک ظاهر شود، اما می‌تواند به التهابی شدید با پوسته‌ریزی یا نقاط حساس و مرطوب در آنجا منجر گردد.
اگر علت قارچ باشد، خارش و قرمزی به‌تدریج ظاهر می‌شود. لکه‌های پوست فلسی شده با حاشیه‌های مشخص حلقه‌ای هستند. خارش قارچی کشالهٔ ران بیشتر در تابستان روی می‌دهد. قارچ‌ها نواحی گرم و مرطوب را برای رشد انتخاب می‌کنند. اما حتماً ایجاد عفونت قارچی نمی‌کنند.
خارش ناحیهٔ تناسلی از شپش عانه یا عامل جرب هم می‌‌تواند ناشی شود. در زنان خارش ممکن است اولین علامت عفونت مخمری باشد، مخصوصاً در افرادی که آنتی‌بیوتیک می‌خورند. و در هر دو جنس، خارش شدید و درد شدید ممکن است نشانهٔ تبخالی تناسلی باشد.

– درمان خارش ناحیهٔ تناسلی
خارش کشالهٔ ران را به‌سادگی می‌توانید درمان کنید، اما پیش از آنکه ملتهب و احتمالاً عفونی شود. خارش‌های شدیدتر را به پزشک گزارش دهید تا داروئی برای تسکین آن بدهد. در اینجا کارهائی برای رفع خارش، قبل از اینکه مشکلی جدی شود، گفته می‌شود.

پودر بزنید. برای از بین بردن خارش معمولی کمی پودر نشاستهٔ ذرت بزنید. این پودر زدن سائیدگی پوست را کاهش می‌دهد. پودر تالک هم همین کار را می‌کند، اما زنان باید در استفاده از آن احتیاط کنند، چون استفادهٔ روزانهٔ آن ممکن است گرفتاری‌های دیگر را در پی داشته باشد. گاهی سرطان تخمدان دیده شده است.

پماد بزنید. کرم‌ها و پمادهای بدون نسخه برای درمان خارش کشالهٔ ران وجود دارد. اما برای درمان دقیق باید عامل آن را بشناسید. سائیدگی ممکن است هنگام استفاده از داروهای ضد قارچ تشدید شود، چون اینها اصطکاک را کم نمی‌کنند.

پمادهای حاوی اکسیدروی یا هیدروکورتیزون بر خارش کشاله ران در اثر مالش مؤثرند. اما اگر خارش ناشی از قارچ باشد، باید از پمادهای میکونازول یا کلوتریمازول استفاده کرد.
شستشو را فراموش نکنید. عرق مکان مناسبی برای باکتری‌ها فراهم می‌کند که بعداً باعث تحریک و خارش ناحیهٔ تناسلی می‌شوند. اگر هنگام کار زیاد عرق می‌کنید، بلافاصله بعد از کار حمام کنید. اگر در خارج خانه به حمام می‌روید، با خود لباس تمیز و خشک ببرید.

تظاهرات پوستی دستگاه تناسلی بیماریهای آمیزشی

سیفلیس
پس از یک دوره نهفتگی ۹ تا ۹۰ روزه( بطور متوسط ۳ هفته) در محل تماس اولیه زخمی موسوم به شانکر به وجود می آید.
معمولا شانکر منفرد است اما میتواند متعدد نیز باشد. محل شایع آن نیز نواحی تناسلی می باشد. ضایعه ابتدا بصورت یک جوش ظاهر میشود که دچار نکروز ایسکمیک شده و زخمی می گردد و پس از آن یک زخم بدون درد ایجاد میکند. حاشیه زخم برجسته
و نرم و قاعده آن سخت و گرانولر است. ضایعه متموج بوده و در لمس قوام لاستیکی دارد( مانند خم شدن مقوای نازک) و بدون خونریزی میباشد. در این مرحله غدد لتفی ناحیه ای بزرگ شده اند اما بدون درد و غیر چرکی میباشند. شانگر اغلب در مدت ۶-۳ هفته با بجا گذاشتن اسکار بهبود می یابد.

شانکروئید
دوره کمون ۱۴-۳ روز است. اولین تظاهر آن بصورت یک جوش کوچک التهابی است که پس از ۳-۲ روز تبدیل به پوسچول شده و بعد زخم میشود. ضایعه حاشیه مشخصی دارد .. متموج نیست و دردناک میباشد.

لبه های ضایه دچار فرسایش شده و در اطراف آن هاله اریتماتو وجود دارد. نسبت ابتلای مرد به زن, ۱۰ به ۱ بوده و در ۵۰% موارد همراه با لنفادنو پاتی دردناک و یکطرفه اینگواینال می باشد. در ۲۵% موارد لنفادنوپاتی.. چرکی شده و به خارج سر باز میکند.

گرانولوم اینگواینال
دوره کمون بیماری ۲۰ هفته تا ۳ ماه میباشد. بیماری بصورت یک جوش ندول یا زخم سفت بر روی ناحیه تناسلی شروع میشود
و پس از تبدیل به یک زخم سطحی بدون درد و پهن با لبه پیچیده.. دارای قائده ای برجسته تر از سطح پوست متشکل از بافت گرانولاسیون و ملتهب میگردد. سپس زخم به مناطق مجاور گسترش می یابد.

این زخم محدود به مناطق مرطوب است .ممکن است دهانه گردن رحم هم گرفتار شود. این زخم ها با دستکاری شروع به خونریزی میکنند. و بر خلاف شانکروئید و لنفوم گرانولوم معمولا لنفادنو پاتی اینگواینال ندارند.

لنفوگرانولوم ونروم
در مرحله اول پس از یک دوره کمون ۳ تا ۳۰ روزه.. در ناحیه تناسلی جوش کوچک بدون دردی ظاهر میشه که ممکن است
تبدیل به زخم یا ضایعات تبخال مانند بشه. این مرحله معمولا پس از چند روز بهبود می یابد. در مرحله دوم که ۲ تا ۶ هفته پس از شروع مرحله اول رخ میدهد لنفادنوپاتی دردناک فمورال و اینگواینال ایجاد میشود.

مشکلات ناحیه تناسلی در مردان :
آلت مردانه قسمتی از بدن است که آقایان معمولاً حساسیت بیشتری برای محافظت از آن به خرج می دهند. به همین علت، این عضو از بدن نیاز به مراقبت های ویژه دارند. همه ما از اهمیت استفاده از کاندوم در برخی موقعیت های خاص آگاهیم، اما مراقبت صحیح از آن لزوماً به همین جا ختم نمی شود. در این مقاله نکاتی را برایتان عنوان می کنیم که به شما کمک میکنند به بهترین شکل از این عضو مهم نگهداری کنید.

مراقبت منظم:

اصلاح
برای خیلی از مردها، اصلاح و نظافت آلت تناسلی یک بخش ساده از برنامه مراقبتشان است درحالیکه برای خیلی های دیگر، اینکار چیزی جز اذیت و آزار موقت نیست. اصلاح آلت و زدن موهای آن فوایدی دارد، اما در عین حال این اصلاح کردن ها و واکس زدن ها معایبی هم دارد که همان موقع خود را نشان نمی دهد:

فواید:
-ارتقاء نظافت/کاهش رطوبت

-تحریک کننده بودن از نظر جنسی

-بالا بردن حساسیت حین نزدیکی

-تسهیل معاینه پوست

-بزرگتر جلوه دادن آلت

معایب:
-خسته کننده

-واکس زدن (دردآور)

-(واکس زدن) گران و پرهزینه

-می تواند منجر به ایجاد جراحت شود

-می تواند منجر به پیدایش عفونت جدید یا پخش عفونت های قبلی شود.

برای خیلی از خانم ها، آلت مردانه اصلاح شده و واکس زده شده بسیار تحریک کننده است. اما در عین حال باید بدانید که هم اصلاح کردن و هم واکس زدن هر دو می تواند منجر به ایجاد جراحت یا التهاب فولیکول های موهای آلت شده و عفونت های ویروسی مثل تبخال تناسلی یا molluscum contagiosum (نوعی بیماری پوستی که در آن برآمدگی های مدوری روی پوست ایجاد می شود که محتوی ماده نیمه مایع یا خمیری هستند) را پخش می کنند. حتی ایجاد عفونت های باکتریایی مثل استافیلوکوک مقاوم دربرابر متیسیلین نیز با استفاده از تیغ های اصلاح مرتبط شناخته شده است. همه اینها با مراقبت صحیح از آلت تناقض دارد.

اگر ترجیح می دهید که آلت تناسلیتان را اصلاح نکنید و فقط با قیچی یا ماشین ریش تراش موهای آن را کوتاه کنید، مطمئن تر است. اما اگر ترجیح می دهید که موهای آنرا اصلاح کنید، بهتر است از چه وسیله ای استفاده کنید؟ استفاده از یک تیغ ریش تراشی ساده با کرم یا صابون اصلاح و بعد از آن استفاده از لوسیون افترشیو مرطوب کننده یا آب نمک گرم بهترین است. از ریش تراش های برقی و مواد شیمیایی برای برداشتن موها به هیچ عنوان استفاده نکنید. و آخر اینکه، شاید دوست داشته باشید که بعد از اصلاح آنرا واکس هم بزنید. اشکالی ندارد فقط یادتان باشد که اینکار هم گران است وهم دردآور.

شستشو
آلت تناسلی، عضو بسیار حساسی است، و طی همه مراحل مراقبتی باید این نکته را خوب به خاطر داشته باشید. بنا به دلایلی عجیب، خیلی از مردها فکر میکنند که برای تمیز کردن آلت تناسلی خود باید آن را حسابی با آب و صابون بسابند تا تمیز شود. اما بهتر است بدانید که شستشو ساده با آب گرم و درصورت لزوم یک صابون ملایم برای این منظور کافی است. مردانی که ختنه نکرده اند باید پوست ختنه گاه را عقب برده و سر آت تناسلی را فقط با آب گرم، بدون صابون، شستشو دهند. حتماً پس از شستشو این محل را خوب خشک کنید.

هم شستشوی زیاد و هم شستشوی کم موجب بروز بالانیت (التهاب سر آلت تناسلی) می شود. اگر احساس ناراحتی در این قسمت کردید، از مصرف صابون های عطردار یا ژل ها و مایع های شستشوی بدن خودداری کنید و به جای آن از آب نمک استفاده کنید. پوشیدن لباس جدید یا پودر لباسشویی جدید هم ممکن است موجب بروز ناراحتی شود. اگر این ناراحتی ادامه پیدا کرد، حتماً به پزشک مراجعه کنید.

معاینه خود
مردها، مخصوصاً وقتی از نظر جنسی فعال باشند، باید به طور منظم آلت تناسلی خود را معاینه کنند تا وجود سرطان بیضه یا عفونت هایی که از طریق رابطه جنسی منتقل می شود را تشخیص دهند. اما چند وقت یکبار باید اینکار صورت گیرد؟ هیچ قانون خاصی برای آن وجود ندارد، اما یکبار در ماه به نظر کافی می رسد.

برای معاینه آلت تناسلی برای بررسی سرطان بیضه، توصیه های زیر را در نظر داشته باشید:

یکبار در ماه، پس از حمام:
-هر دو بیضه را تک تک بررسی کنید.
-با هر دو دست، بیضه را بین شصت ها و انگشتانتان گرفته و آرام آن را بغلتانید.
-وجود هرگونه غده سفت یا برآمدگی را بررسی کنید و آنرا از نظر تغییر اندازه، شکل یا همسانی بررسی کنید.
-اپیدیدیم (قسمتی از مجرای منوی که در پشت بیضه قرار دارد و به وسیله مجاری باریکی به آن مربوط است) یا رگ های خونی و طناب اسپرماتیک را با غده سرطانی اشتباه نگیرید.
-معاینه آلت تناسلی نه تنها به تشخیص غدد سرطانی کمک می کند بلکه راه خوبی برای تشخیص عفونت ها و بیماری هایی است که از طریق جنسی منتقل می شوند.

چراغ قرمزها
چراغ قرمزهای زیادی برای بیماری هایی که از نظر جنسی منتقل می شوند وجود دارد. از اینرو، در معاینات خود خوب دقت کنید و بدانید که برخی از این بیماری ها، مثل کلامیدیه، می توانند هیچ نشانه و علامتی نداشته باشند. در چنین مواردی، باید با شریک جنسی خود، رک و واضح گفتگو کنید. اگر وی به چنین بیماری هایی مبتلا شود، ممکن است شما بدون اینکه بدانید این بیماری را به او منتقل کرده باشید.

در زیر به برخی از علائم و نشانه های این نوع بیماری ها اشاره میکنیم:
-خارج شدن ترشحاتی از آلت تناسلی: این ترشح می تواند غلیظ و زردرنگ یا رقیق و خیلی روشن باشد.

-تغییر بو یا رنگ مایع منی

-وجود خون در مایع منی یا ادرار (رنگ تیره)

-احساس درد هنگام ادرار یا انزال

-احساس درد در ناحیه لگن

-زخم های سفلیسی (زخم های قرمز رنگ بدون درد) بر روی ناحیه دستگاه تناسلی، مقعد، زبان.

-برآمدگی هایی رنگ گوشت یا قرمز رنگ، جوش یا زخم روی آلت تناسلی که ممکن است خارش داشته باشد یا نداشته باشد.

-ایجاد زگیل یا برآمدگی های مشابه به رنگ گوشت روی ناحیه تناسلی.

علاوه بر این، بسیار از بیماری هایی که از طریق رابطه جنسی منتقل می شوند، به ویژه عفونت های ویروسی مثل HIV یا تبخال، علائمی شبه علائم آنفولانزا دارند که می توانند جزء علائم اولیه این بیماری های به حساب آیند. اگر در هفته های بعد از یک رابطه جنسی که در آن مراقبت های لازم را در نظر نگرفته بوده اید، متوجه گلودرد، تورم غدد، تب یا درد بدن شدید، بهتر است برای اطمینان تحت آزمایش قرار گیرید.

و آخر اینکه، اگر چیزی غیرعادی مشاهده کردید، نترسید. جوش های مروارید شکل دور دیواره سر آت جای نگرانی ندارد. به همین ترتیب، جوش یا ناراحتی های ایجاد شده بخاطر اصلاح کاملاً طبیعی هستند. اگر اطمینان ندارید، بهترین کار این است که قبل از هر چیز به پزشک مراجعه کنید تا ببینید که چه چیز نرمال است و چه چیز غیرطبیعی است. صبر کردن بدترین کاری است که می توانید انجام دهید. یادتان باشد: همه مردها آلت تناسلی دارند. پس اگر به چیزی شک کردید حتماً به پزشک مراجعه کنید.

منبع:pezeshk.us

عفونت قارچی واژن, عفونت قارچی واژینال

(عفونت قارچی واژینال)عفونت قارچی واژن

برای کسب اطلاعات بیشتر کلیک کنید:

کاهش بوی نامطبوع ناحیه تناسلی با این روشها

تقریبا از هر ۴ زن، ۳ زن بیماری عفونت قارچی واژینال را تجربه می‏کند.

عفونت قارچی واژن (عفونت قارچی واژینال)
حدود ۷۰ درصد خانم‏ها در طول زندگی خود ۲ بار یا بیشتر به عفونت قارچی واژینال مبتلا می‌شوند؛ یعنی تقریبا از هر ۴ زن، ۳ زن این بیماری را تجربه می‏کند.
افرادی که دچار عفونت قارچی واژن می‏شوند، معمولا علایمی مانند سوزش و خارش درون واژن و اطراف دستگاه تناسلی خارجی دارند، ترشحاتشان سفیدرنگ و پنیری‌شکل است، هنگام رابطه زناشویی درد دارند و دچار قرمزی و تورم در ناحیه تناسلی می‏ شوند.

برای کسب اطلاعات بیشتر کلیک کنید:

دستگاه تناسلی زنان

ضمن اینکه از سوزش ادرار هم رنج می‏برند. معمولا مصرف خودسرانه آنتی‌بیوتیک‏ها، ضعف سیستم ایمنی بدن، ابتلا به بیماری دیابت، بارداری و رطوبت زیاد باعث افزایش رشد قارچ داخل واژن می‏شود و این علایم را ایجاد می‏کند. درمان عفونت قارچی واژینال، مصرف ترکیب‌های موضعی به صورت کرم‌ یا شیاف‌ واژینال و استفاده از داروهای خوراکی ضدقارچ است. معمولا ۲ تا ۳ روز بعد از شروع درمان، علایم برطرف می‌شوند اما درمان نباید قطع شود.
خانم‏ها به محض برطرف شدن علایم، مصرف داروهایشان را قطع می‏کنند اما این کار باعث عود دوباره بیماری خواهد شد. با تکرار مصرف داروهای خوراکی ضدقارچ و ادامه درمان، حدود ۹۰ درصد خانم‏ها بهبود می‌یابند ولی نیمی از آنها ممکن است دچار عود بیماری شوند که در این صورت درمان باید تکرار شود. در ضمن رعایت نکته‌های بهداشتی و پوشیدن لباس زیر مناسب، گشاد و نخی نیز الزامی است. نکته مهم اینکه ابتلا به قارچ منعی برای باردار شدن ندارد هرچند بهتر است هر خانمی چه مبتلا به عفونت باشد چه نباشد، قبل از باردار شدن به پزشک متخصص زنان مراجعه کند.
مهم‌ترین عاملی که می‏تواند در تعیین جنسیت جنین نقش داشته باشد، ph ناحیه واژن است. در زمان تخمک ‏گذاری، ترشحات دهانه رحم قلیایی و رقیق است و باعث تسهیل حرکت اسپرم می‏شود و شانس پسرشدن جنین بیشتر است. هرچه از زمان تخمک‏ گذاری بگذرد، میزان قلیایی بودن واژن کاهش می‏یابد و احتمال اینکه جنین دختر شود افزایش پیدا می‏کند اما ابتلا به عفونت‏های مختلف در خانم‏ها، ph ناحیه واژن را آنقدر تغییر نمی‏دهد که روی تعیین جنسیت جنین نقش داشته باشد.

منبع:salamat.ir

معالجه خارش ناحیه تناسلی زنان

( رفع تیرگی واژن )رفع تیرگی آلت تناسلی زنان

تیرگی آلت تناسلی زنان, علت تیرگی آلت تناسلی

 رفع تیرگی آلت تناسلی زنان ( رفع تیرگی واژن )
یکی از راه های از بین بردن موهای زاید اطراف آلت تناسلی استفاده از تیغ یا ژیلت است که این تیغ ها اغلب باعث تیرگی دور آلت تناسلی می شوند بهترین راه برای جلوگیری از آن استفاده از روش های جایگزین می باشد, قبل از بیان راه حل رفع تیرگی باید بگویم شیو کردن می تواند دو عارضه پوستی و زیبایی ایجاد کند:
عوارض پوستی شیو کردن :
۱- ایجاد جوش های بزرگ و یا ریزی در محل که بعضا حتی سر چرکی هم ندارند و فقط برجستگی دردناک قرمز رنگی هستند. این عوامل التهابی که در محل موها ایجاد میشوند، در صورتی که ریز و کوچک باشند و سر سفید رنگ چرکی داشته باشند، فولیکولیت نام دارند و هیچ خطری ندارند.
۲- ایجاد تیرگی پوستی که از نظر زیبایی قابل توجه است.

برای کسب اطلاعات بیشتر کلیک کنید:

دستگاه تناسلی زنان

برای رفع مشکل ایجاد فولیکولیت :
۱- قبل از اقدام به شیو، محل را کاملا با آب و صابون بشویید، از تیغ های یک بار مصرف استفاده کنید و بعد از شیو هم از صابون و یک آنتی بیوتیک ضعیف پوستی مثل کلیندامایسین ۲% استفاده کنید.
۲- بجای تراشیدن و یا شیو کردن از پماد های موبر استفاده کنید. تیغها اغلب باعث تیرگی دور آلت میشوند.
برای رفع تیرگی آلت :
۱- چند لیموی تازه را آب گرفته و با مقدار برابر از آب مخلوط کنید و به اندام خارجی خود بمالید و ۵ دقیقه صبر کرده و سپس آن را بشویید . یادتان باشد در صورت بروز حساسیت پوستی و سوزش غیر عادی بلافاصله محل را با آب فراوان بشویید .

۲- نیز بخصوص در مورد حساسیت داشتن پوست به آب لیمو می توانید پس از شستشو و خشک کردن محل در حالی که قدری پوست اندام مرطوب  است از کرم های سفید کننده استفاده کنید .

۳- توصیه ی اکید این است که جهت جلوگیری از ایجاد مشکل از کرم های موبر استفاده کنید.
برای این کار محل اندام دارای مو را مرطوب کرده و نه خیس . سپس کرم را با دست یا وسیله ی موجود در آن روی محل بمالید و بعد از حدود ۵ دقیقه محل را خوب بشویید .

تذکر مهم :
استفاده از آب لیمو یا کرم سفید کننده فقط برای اندام خارجی است . از ورود حتی ذره ای به واژن جلوگیری فرمایید.
بخش افزوده شده :
توجه به این مهم که معمولا رنگ آلت تناسلی و نوع آن میتواند عامل ژنتیکی نیز داشته باشد بی ربط با موارد فوق نمیباشد.

منبع:kamnazir.com

برای کسب اطلاعات بیشتر کلیک کنید:

( رفع تیرگی واژن )رفع تیرگی آلت تناسلی زنان

معالجه خارش ناحیه تناسلی زنان

درمان خارش دستگاه تناسلی زنان, علت خارش ناحیه تناسلی زنان

درمان خارش ناحیه تناسلی زنان
شرایط خاص ناحیه تناسلی در زنان ، این ناحیه را مستعد ابتلا به خارش می کند. محیط مرطوب و بسته در محل تلاقی سه دستگاه تناسلی، ادراری و گوارشی، از یک طرف و گیرنده های فراوان حسی عصبی از طرف دیگر این ناحیه را مستعد خارش و سوزش می کند.
دکتر محمد شیزرپور ، متخصص پوست و مو  در این رابطه میگوید :
خارش مزمن و طولانی مدت ناحیه تناسلی معمولا در اثر چندین عامل بوجود می آید. منظور این است که همزمان چند بیماری مختلف عامل خارش در یک فرد می باشند.بنابر این در درمان خارش ناحیه تناسلی چند عامل بودن علت خارش هرگز نباید فراموش شود.

عوامل تشدید کننده خارش در ناحیه تناسلی:
-شستشوی بیش از اندازه با لیف و صابون
-پوشیدن لباس تنگ
-خشک کردن با سشوار
-استفاده از کرمهای مختلف
-نوار بهداشتی
-استفاده از کاندوم و ژلهای روان کننده

برای کسب اطلاعات بیشتر کلیک کنید:

دستگاه تناسلی زنان

1-شستشوی بیش از اندازه با لیف و صابون :
برخی از بیماران بوجود آمدن خارش و یا سوزش و یا هر علامت دیگر در ناحیه تناسلی را به عدم رعایت بهداشت ربط داده و با شستشوی زیاد با صابون و لیف سعی در بر طرف کردن آن می کنند. این کار کاملا اشتباه بوده و منجر به تشدید خارش می شود. شستشو بعد از هر بار ادرار و مدفوع با آب خالی و سپس خشک کردن به آرامی با دستمال کاغذی برای بهداشت ناحیه تناسلی کافیست.
2-پوشیدن لباس تنگ:
پوشیدن لباسهای تنگ، چسبناک بویژه از جنس پلاستیک منجر به تشدید رطوبت شده و ناحیه را برای رشد قارچ مستعد می کند بنابراین توصیه می شود از پوشیدن لباسهای تنگ پرهیز شود.
3-خشک کردن با سشوار:
برخی از بیماران با تصور اینکه رطوبت منجر به رشد قارچ در ناحیه تناسلی می شود، با سشوار اقدام به خشک کردن ناحیه تناسلی می کنند. این کار نیز غلط است. خشک کردن با دستمال کاغذی نرم و به آرامی کفایت میکند.
4-استفاده از کرم های مختلف:
استفاده از کرمهای ضد خارش و ضد قارچ که معمولا بیماران بدون نسخه از داروخانه تهیه می کنند، خود یکی از عوامل اصلی خارش هستند. توصیه می شود حتما برای درمان خارش ناحیه تناسلی به پزشک متخصص مراجعه و تمام کرمهای موضعی را که خود از قبل استفاده می کنید قطع کنید. حداکثر می توان از وازلین خالص( بدون عطر و مواد نگهدارنده )برای تسکین خارش در ناحیه تناسلی استفاده کرد.
5-اگر دچار خارش مزمن و طولانی در ناحیه تناسلی می باشید(در زنان) استفاده از تامپون به جای نوار بهداشتی ارجح است.
البته این کار حتما باید زیر نظر پزشک انجام شود. زیرا تامپون نیز عوارض خاص خود را دارد.
6-استفاده از کاندوم و ژلهای روان کننده یا لوبریکانت(درزنان):
اگر دچار خارش مزمن و طولانی مدت ناحیه تناسلی هستید بهتر است از کاندوم استفاده نکنید. همچنین ژلهایی که به عنوان ژلهای روان کننده به فروش می رسند از عوامل مهم ایجاد حساسیت، آلرژی و خارش در ناحیه تناسلی هستند. استفاده از این ژلها حتی برای کسانی که مشکل خارش هم ندارند توصیه نمی شوند.
چند نکته مهم دیگر در مورد خارش ناحیه تناسلی وجود دارد:
1-توجه داشته باشید هرگونه خارش یا سوزش یا هر علامت دیگر در ناحیه تناسلی نشانه بیماری منتقل از راه تماس جنسی نیست. و بیخود فکر خود را مشغول این موضوع نکنید. استرس ابتلا به یک بیماری آمیزشی خود منجر به تشدید خارش در ناحیه تناسلی می شود.
2-مسائل روحی در خارش مزمن و طولانی مدت ناحیه تناسلی نقش مهمی دارند. اگر مبتلا به افسردگی هستید بدانید بدون درمان افسردگی خارش ناحیه تناسلی شما بهبود نخواهد یافت.
3-در درمان خارش و سوزش ناحیه تناسلی به طور کلی داروهای خوراکی ارجحند. از پزشک خود بخواهید تا آنجا که ممکن است داروی خوراکی برای شما تجویز کند. در صورت نیاز به داروی مالیدنی پایه پماد نسبت به پایه کرم ارجح است.
4-به دنبال برخی درمان های خارش ناحیه تناسلی امکان اضافه شدن مشکلات جدید مثلا اضافه شدن عفونت قارچی یا حساسیت به داروهای تجویزی وجود دارد. معمولا پزشکان برای پیشگیری از عفونت قارچی ثانویه پیشاپیش درمان پیشگیرانه تجویز می کنند.
راه حل فوری برای تسکین خارش و سوزش حاد:
-کمپرس آب سرد
-استفاده از وازلین
-استفاده از پماد لیدو کائین
1- کمپرس آب سرد شده در یخچال(آب شیر را دریخچال سرد کنید و نه در فریزر)
2- 10 تا 15 دقیقه کمپرس آب سرد حداکثر 2 بار در روز
3- سپس ناحیه را به آرامی خشک کرده و از وازلین خالص استفاده کنید (بدون عطر و مواد نگهدارنده)
4- اگر خارش و سوزش به قدری شدید است که مانع ادرار کردن و یا مقاربت می گردد می توانید به طور موقت از پماد لیدو کائین استفاده کنید(نه ژل لیدوکائین و نه کرم لیدو کائین)

منبع : salamatnews.com

درمان خارش, جوش تناسلی

مشکلات و درمان ناحیه تناسلی

برای کسب اطلاعات بیشتر کلیک کنید:

زیان دستمال کاغذی ناحیه تناسلی زنان!

– تحریک ناحیه‌ٔ تناسلی  نشانهٔ چیست؟
پوست پوست است، چه در صورت یا دست باشد، و چه در اندام‌های تناسلی. پوست ناحیهٔ تناسلی هم دچار همان آزردگی‌ها می‌شود، از واکنش‌های آلرژیائی گرفته تا پوست‌رفتگی و جوش چرکی.

اما وظایف دستگاه تناسلی شرایطی برای آن پیش می‌آورد که با حالات قسمت‌های دیگر پوست بدن تفاوت دارد. و چون بافت آن بسیار حساس و پر از انتهاهای عصبی است، بثورات کوچکی که ممکن است در جاهای دیگر نادیده گرفته شوند در ناحیهٔ تناسلی آزارنده خواهند شد.
مثلاً مجرای فولیکو‌ل‌های موی ناحیهٔ تناسلی درست مثل فولیکول‌های موی صورت بسته شده و ایجاد جوش چرکی می‌کند. زگیل‌های تناسلی از طریق نزدیکی منتقل می‌شوند، اما ناشی از همان ویروسی هستند که زگیل‌های دست را به‌وجود می‌آورند. صابون و مواد بهداشتی هم گاهی باعث حساسیت در ناحیه تناسلی می‌شوند، درست مانند آلرژی دست و صورت.

– درمان تحریک ناحیه تناسلی
چه باید کرد؟
آیا جوش اندام تناسلی را هم مانند جوش صورت بچلانیم؟ از همان مواد ضد زگیل دست برای درمان زگیل تناسلی استفاده کنیم؟

یا چه چیز کورک‌های آن را از بین می‌برد؟
زگیل را دست‌کم نگیرید. ابتلا به زگیل تناسلی چه به‌صورت تک یا خوشه‌ای با یک تماس جنسی صورت می‌گیرد. زگیل معمولاً بدون درد ممکن است برجسته یا صاف، به رنگ پوست، سفید یا خاکستری و بزرگ یا کوچک باشد. کافی است یکی از ۶۰ نوع ویروس زگیل را دریافت کنید، تمام عمر در بدن می‌ماند و هر آن ممکن است زگیل ظاهر شود.
خوددرمانی نکنید. زگیل تناسلی را نمی‌توانید با داروهای زگیل دست برطرف کنید.

این داروها پوست را بیشتر تحریک می‌کنند. زگیل باید پیش از گسترش آن توسط پزشک درمان شود. پزشک معمولاً داروئی موضعی برای درمان زگیل تناسلی تجویز می‌کند، گرچه برخی پزشکان به روش جراحی آن را بر‌می‌دارند.
زگیل زنان را جدی‌تر بگیرید. زگیل تناسلی مردان جز خطر انتقال به دیگران ناراحتی دیگری ایجاد نمی‌کنند، اما در زنان خطر ایجاد سرطان گردن زهدان را همراه خود دارد. تشخیص آن نیز مشکل‌تر است چون زنان خود متوجه وجود آن نمی‌شوند. به‌همین دلیل باید معاینهٔ سالانه شوند.
کورک جوش ساده‌ای نیست. کورک دستگاه تناسلی را نباید فشار داد یا دستکاری کرد.
پمادهای معمولی مصرف نکنید. هیچ‌وقت برای درمان کورک تناسلی از فرآورده‌های پراکسیدبنزویل استفاده نکنید. این ماده ممکن است پوست را تحریک کند.
درمان را به‌عهدهٔ پزشک بگذارید. پزشک معمولاً آنتی‌بیوتیک مناسب برای کورک تناسلی تجویز می‌کند. شاید نیز کمپرس آب‌گرم را برای سرباز کردن آن توصیه کند.
مراقب زائده گوشتی باشید. گاهی برآمدگی‌هائی جوش مانند در دستگاه تناسلی دیده می‌شود که نرم‌گوشتی مسری نام دارد. این مجموعهٔ برآمدگی‌های صورتی رنگ، بزاق و نرم در وسط فرو رفته هستند. با اینها مثل جوش صورت رفتار نکنید؛ بسیار مسری هستند؛ به آنها دست نزنید؛ پزشک با عمل جراحی آنها را بر می‌دارد.
جوش‌ها را سرسری نگیرید. یک التهاب تماسی مزمن پوست می‌تواند به جوش دستگاه تناسلی منجر شود. روش‌های زیر را برای درمان آن به‌کار بگیرید. اما اگر بعد از یک هفته خوب نشد، به‌ پزشک مراجعه کنید. و اگر زخم یا تاولی وجود دارد، از همان اول نزد پزشک بروید.
علت را بیابید. اگر بثورات ناشی از التهاب تماسی پوست باشد، تنها راه درمان پیدا کردن علت و حذف آن است. اگر لباس زیر تازه‌ای پوشیده‌اید یا مواد شوینده یا صابون جدیدی مصرف کرده‌اید، ممکن است باعث واکنش آلرژیائی ناحیهٔ تناسلی شده باشید. افشانه‌ها و کرم‌های بهداشتی که زنان مصرف می‌کنند گاهی ایجاد جوش می‌کنند.

کاندوم را عوض کنید. کاندوم‌های لاتکس به‌ندرت باعث ایجاد التهاب تماسی پوست می‌شوند. اما بثورات قرمز خارش‌دار ایجاد می‌کنند. می‌توانید از کاندوم پوست گوسفند استفاده کنید. ولی مراقب باشید، چون فقط کاندوم لاکتس از ابتلا به ویروس ایدز جلوگیری می‌کند.
مراقب ابتلا به سیفلیس باشد. بیماری آمیزش سیفلیس در مراحل خاصی با بثورات قرمز یا فلسی خود را نشان می‌دهد. اگر مقاربت مشکوکی داشته‌اید، امکان ابتلا به سیفلیس آنقدر مهم هست که نزد پزشک بروید.

برای کسب اطلاعات بیشتر کلیک کنید:

دستگاه تناسلی زنان

– چه وقت به پزشک مراجعه کنیم؟
– کهیر یا تغییر رنگ پوست نزدیک اندام‌های تناسلی بیش از یک هفته طول بکشد.
– برجستگی‌ زگیل مانند یا کورک چربی در اندام‌های تناسلی دیده شود.

– خارش مهبل نشانهٔ چیست؟
ناحیه‌ٔ تناسلی انسان معمولاً چند لایه پوشش دارد. بنابراین طبیعی است که گرما و رطوبت جمع شده در آنجا ایجاد خارش کند.
خارش مهبل نیز می‌تواند ناشی از جمع‌شدن طولانی مدت باکتری‌ها در آن باشد. گرما و رطوبت مهبل محیط بسیار مناسبی برای رشد باکتری‌هاست.
در واقع این خارش کارت دعوتی است برای عفونت‌ها، از التهاب باکتریائی مهبل گرفته تا عفونت مخمر (کاندیدا آلبیکانس یا مونیلیا) و تریکوموناز.
گاهی نیز این خارش در اثر حساسیت به مواد شیمیائی صابون، خوشبوکننده، یا رنگ است. خارش مهبل می‌تواند نشانهٔ نزدیک شدن به دوران یائسگی نیز باشد.

– درمان خارش مهبل
حمام آب نمک کنید. نیم فنجان نمک معمولی را در یک تشت یا وان آب‌گرم حل کرده و ۱۰ تا ۱۵ دقیقه در آن بنشینید. بگذارید آب نمک داخل مهبل را بشوید. با دو یا سه شب حمام آب نمک انواع ساده‌تر خارش مهبل از بین می‌رود.
نزدیکی نکنید. تا زمانی که خارش مهبل دارید از رابطهٔ جنسی خودداری کنید. نزدیکی در این هنگام باعث انتقال عامل عفونی و ابتلای مجدد هر دو نفر می‌شود.

امکان حساسیت را بررسی کنید. خارش ممکن است ناشی از حساسیت به وسایل جلوگیری از آبستنی باشد. این امکان را بررسی کرده و در صورت داشتن آلرژی روش دیگری برای جلوگیری از آبستنی انتخاب کنید. در مورد رفع حساسیت یا انتخاب روش‌های دیگر با پزشک خود مشورت کنید.

نزد پزشک بروید. برای تعیین نوع عفونت عامل خارش مهبل به پزشک مراجعه کنید. اگر سابقهٔ وجود عفونت مخمر دارید، با علائم آن آشنا هستید و می‌توانید پزشک را در تشخیص و درمان یاری دهید.
تریکوموناز و عفونت‌های باکتریائی هم با آنتی‌بیوتیک‌های خاص خود درمان می‌شوند. از پزشک بخواهید از نظر وجود ویروس پاپیلوم انسانی شما را کنترل کند. این ویروس که ایجاد زگیل تناسلی می‌کند، از عوامل خارش مهبل است.

شروع یائسگی را بررسی کنید. اگر به دوران یائسگی نزدیک می‌شوید، برای رفع خارش آن از پزشک کمک بخواهید. درمان جایگزینی هورمون راه خوبی است، ولی اول کرم‌های هورمونی را امتحان کنید.

خود را با فشار نشوئید. شستن با فشار مهبل نه تنها کمکی به رفع خارش نمی‌کند، بلکه ممکن است با فرستادن مواد عفونی به‌درون گردن زهدان ایجاد بیماری التهابی لگن کند.

استفاده از پور تالک یا نشاستهٔ ذرت هم درست نیست، چون در دراز مدت ذرات آنها در نزدیکی تخمدان‌ها جمع شده و خطر سرطانی شدن آنها را بالا می‌برد.

مبارزه با مخمر. در زنانی که زیاد به عفونت مخمر مبتلا می‌شوند، بهترین کار جلوگیری از بروز آن است.

– خارش ناحیهٔ تناسلی نشانهٔ چیست؟
اصطکاک و قارچ دو علت عمدهٔ خارش ناحیهٔ تناسلی هستند. مالش پوست باعث ایجاد گرما و عرق شده و لکه‌های حساس، قرمز و خارش‌دار ظاهر می‌شود. افراد چاق و خیلی فعال بیشتر دچار می‌شوند. ناحیهٔ خارش ممکن است به‌صورت لکه‌ای قرمز و کوچک ظاهر شود، اما می‌تواند به التهابی شدید با پوسته‌ریزی یا نقاط حساس و مرطوب در آنجا منجر گردد.
اگر علت قارچ باشد، خارش و قرمزی به‌تدریج ظاهر می‌شود. لکه‌های پوست فلسی شده با حاشیه‌های مشخص حلقه‌ای هستند. خارش قارچی کشالهٔ ران بیشتر در تابستان روی می‌دهد. قارچ‌ها نواحی گرم و مرطوب را برای رشد انتخاب می‌کنند. اما حتماً ایجاد عفونت قارچی نمی‌کنند.
خارش ناحیهٔ تناسلی از شپش عانه یا عامل جرب هم می‌‌تواند ناشی شود. در زنان خارش ممکن است اولین علامت عفونت مخمری باشد، مخصوصاً در افرادی که آنتی‌بیوتیک می‌خورند. و در هر دو جنس، خارش شدید و درد شدید ممکن است نشانهٔ تبخالی تناسلی باشد.

– درمان خارش ناحیهٔ تناسلی
خارش کشالهٔ ران را به‌سادگی می‌توانید درمان کنید، اما پیش از آنکه ملتهب و احتمالاً عفونی شود. خارش‌های شدیدتر را به پزشک گزارش دهید تا داروئی برای تسکین آن بدهد. در اینجا کارهائی برای رفع خارش، قبل از اینکه مشکلی جدی شود، گفته می‌شود.

پودر بزنید. برای از بین بردن خارش معمولی کمی پودر نشاستهٔ ذرت بزنید. این پودر زدن سائیدگی پوست را کاهش می‌دهد. پودر تالک هم همین کار را می‌کند، اما زنان باید در استفاده از آن احتیاط کنند، چون استفادهٔ روزانهٔ آن ممکن است گرفتاری‌های دیگر را در پی داشته باشد. گاهی سرطان تخمدان دیده شده است.

پماد بزنید. کرم‌ها و پمادهای بدون نسخه برای درمان خارش کشالهٔ ران وجود دارد. اما برای درمان دقیق باید عامل آن را بشناسید. سائیدگی ممکن است هنگام استفاده از داروهای ضد قارچ تشدید شود، چون اینها اصطکاک را کم نمی‌کنند.

پمادهای حاوی اکسیدروی یا هیدروکورتیزون بر خارش کشاله ران در اثر مالش مؤثرند. اما اگر خارش ناشی از قارچ باشد، باید از پمادهای میکونازول یا کلوتریمازول استفاده کرد.
شستشو را فراموش نکنید. عرق مکان مناسبی برای باکتری‌ها فراهم می‌کند که بعداً باعث تحریک و خارش ناحیهٔ تناسلی می‌شوند. اگر هنگام کار زیاد عرق می‌کنید، بلافاصله بعد از کار حمام کنید. اگر در خارج خانه به حمام می‌روید، با خود لباس تمیز و خشک ببرید.

تظاهرات پوستی دستگاه تناسلی بیماریهای آمیزشی

سیفلیس
پس از یک دوره نهفتگی ۹ تا ۹۰ روزه( بطور متوسط ۳ هفته) در محل تماس اولیه زخمی موسوم به شانکر به وجود می آید.
معمولا شانکر منفرد است اما میتواند متعدد نیز باشد. محل شایع آن نیز نواحی تناسلی می باشد. ضایعه ابتدا بصورت یک جوش ظاهر میشود که دچار نکروز ایسکمیک شده و زخمی می گردد و پس از آن یک زخم بدون درد ایجاد میکند. حاشیه زخم برجسته
و نرم و قاعده آن سخت و گرانولر است. ضایعه متموج بوده و در لمس قوام لاستیکی دارد( مانند خم شدن مقوای نازک) و بدون خونریزی میباشد. در این مرحله غدد لتفی ناحیه ای بزرگ شده اند اما بدون درد و غیر چرکی میباشند. شانگر اغلب در مدت ۶-۳ هفته با بجا گذاشتن اسکار بهبود می یابد.

شانکروئید
دوره کمون ۱۴-۳ روز است. اولین تظاهر آن بصورت یک جوش کوچک التهابی است که پس از ۳-۲ روز تبدیل به پوسچول شده و بعد زخم میشود. ضایعه حاشیه مشخصی دارد .. متموج نیست و دردناک میباشد.

لبه های ضایه دچار فرسایش شده و در اطراف آن هاله اریتماتو وجود دارد. نسبت ابتلای مرد به زن, ۱۰ به ۱ بوده و در ۵۰% موارد همراه با لنفادنو پاتی دردناک و یکطرفه اینگواینال می باشد. در ۲۵% موارد لنفادنوپاتی.. چرکی شده و به خارج سر باز میکند.

گرانولوم اینگواینال
دوره کمون بیماری ۲۰ هفته تا ۳ ماه میباشد. بیماری بصورت یک جوش ندول یا زخم سفت بر روی ناحیه تناسلی شروع میشود
و پس از تبدیل به یک زخم سطحی بدون درد و پهن با لبه پیچیده.. دارای قائده ای برجسته تر از سطح پوست متشکل از بافت گرانولاسیون و ملتهب میگردد. سپس زخم به مناطق مجاور گسترش می یابد.

این زخم محدود به مناطق مرطوب است .ممکن است دهانه گردن رحم هم گرفتار شود. این زخم ها با دستکاری شروع به خونریزی میکنند. و بر خلاف شانکروئید و لنفوم گرانولوم معمولا لنفادنو پاتی اینگواینال ندارند.

لنفوگرانولوم ونروم
در مرحله اول پس از یک دوره کمون ۳ تا ۳۰ روزه.. در ناحیه تناسلی جوش کوچک بدون دردی ظاهر میشه که ممکن است
تبدیل به زخم یا ضایعات تبخال مانند بشه. این مرحله معمولا پس از چند روز بهبود می یابد. در مرحله دوم که ۲ تا ۶ هفته پس از شروع مرحله اول رخ میدهد لنفادنوپاتی دردناک فمورال و اینگواینال ایجاد میشود.

مشکلات ناحیه تناسلی در مردان :
آلت مردانه قسمتی از بدن است که آقایان معمولاً حساسیت بیشتری برای محافظت از آن به خرج می دهند. به همین علت، این عضو از بدن نیاز به مراقبت های ویژه دارند. همه ما از اهمیت استفاده از کاندوم در برخی موقعیت های خاص آگاهیم، اما مراقبت صحیح از آن لزوماً به همین جا ختم نمی شود. در این مقاله نکاتی را برایتان عنوان می کنیم که به شما کمک میکنند به بهترین شکل از این عضو مهم نگهداری کنید.

مراقبت منظم:

اصلاح
برای خیلی از مردها، اصلاح و نظافت آلت تناسلی یک بخش ساده از برنامه مراقبتشان است درحالیکه برای خیلی های دیگر، اینکار چیزی جز اذیت و آزار موقت نیست. اصلاح آلت و زدن موهای آن فوایدی دارد، اما در عین حال این اصلاح کردن ها و واکس زدن ها معایبی هم دارد که همان موقع خود را نشان نمی دهد:

فواید:
-ارتقاء نظافت/کاهش رطوبت

-تحریک کننده بودن از نظر جنسی

-بالا بردن حساسیت حین نزدیکی

-تسهیل معاینه پوست

-بزرگتر جلوه دادن آلت

معایب:
-خسته کننده

-واکس زدن (دردآور)

-(واکس زدن) گران و پرهزینه

-می تواند منجر به ایجاد جراحت شود

-می تواند منجر به پیدایش عفونت جدید یا پخش عفونت های قبلی شود.

برای خیلی از خانم ها، آلت مردانه اصلاح شده و واکس زده شده بسیار تحریک کننده است. اما در عین حال باید بدانید که هم اصلاح کردن و هم واکس زدن هر دو می تواند منجر به ایجاد جراحت یا التهاب فولیکول های موهای آلت شده و عفونت های ویروسی مثل تبخال تناسلی یا molluscum contagiosum (نوعی بیماری پوستی که در آن برآمدگی های مدوری روی پوست ایجاد می شود که محتوی ماده نیمه مایع یا خمیری هستند) را پخش می کنند. حتی ایجاد عفونت های باکتریایی مثل استافیلوکوک مقاوم دربرابر متیسیلین نیز با استفاده از تیغ های اصلاح مرتبط شناخته شده است. همه اینها با مراقبت صحیح از آلت تناقض دارد.

اگر ترجیح می دهید که آلت تناسلیتان را اصلاح نکنید و فقط با قیچی یا ماشین ریش تراش موهای آن را کوتاه کنید، مطمئن تر است. اما اگر ترجیح می دهید که موهای آنرا اصلاح کنید، بهتر است از چه وسیله ای استفاده کنید؟ استفاده از یک تیغ ریش تراشی ساده با کرم یا صابون اصلاح و بعد از آن استفاده از لوسیون افترشیو مرطوب کننده یا آب نمک گرم بهترین است. از ریش تراش های برقی و مواد شیمیایی برای برداشتن موها به هیچ عنوان استفاده نکنید. و آخر اینکه، شاید دوست داشته باشید که بعد از اصلاح آنرا واکس هم بزنید. اشکالی ندارد فقط یادتان باشد که اینکار هم گران است وهم دردآور.

شستشو
آلت تناسلی، عضو بسیار حساسی است، و طی همه مراحل مراقبتی باید این نکته را خوب به خاطر داشته باشید. بنا به دلایلی عجیب، خیلی از مردها فکر میکنند که برای تمیز کردن آلت تناسلی خود باید آن را حسابی با آب و صابون بسابند تا تمیز شود. اما بهتر است بدانید که شستشو ساده با آب گرم و درصورت لزوم یک صابون ملایم برای این منظور کافی است. مردانی که ختنه نکرده اند باید پوست ختنه گاه را عقب برده و سر آت تناسلی را فقط با آب گرم، بدون صابون، شستشو دهند. حتماً پس از شستشو این محل را خوب خشک کنید.

هم شستشوی زیاد و هم شستشوی کم موجب بروز بالانیت (التهاب سر آلت تناسلی) می شود. اگر احساس ناراحتی در این قسمت کردید، از مصرف صابون های عطردار یا ژل ها و مایع های شستشوی بدن خودداری کنید و به جای آن از آب نمک استفاده کنید. پوشیدن لباس جدید یا پودر لباسشویی جدید هم ممکن است موجب بروز ناراحتی شود. اگر این ناراحتی ادامه پیدا کرد، حتماً به پزشک مراجعه کنید.

معاینه خود
مردها، مخصوصاً وقتی از نظر جنسی فعال باشند، باید به طور منظم آلت تناسلی خود را معاینه کنند تا وجود سرطان بیضه یا عفونت هایی که از طریق رابطه جنسی منتقل می شود را تشخیص دهند. اما چند وقت یکبار باید اینکار صورت گیرد؟ هیچ قانون خاصی برای آن وجود ندارد، اما یکبار در ماه به نظر کافی می رسد.

برای معاینه آلت تناسلی برای بررسی سرطان بیضه، توصیه های زیر را در نظر داشته باشید:

یکبار در ماه، پس از حمام:
-هر دو بیضه را تک تک بررسی کنید.
-با هر دو دست، بیضه را بین شصت ها و انگشتانتان گرفته و آرام آن را بغلتانید.
-وجود هرگونه غده سفت یا برآمدگی را بررسی کنید و آنرا از نظر تغییر اندازه، شکل یا همسانی بررسی کنید.
-اپیدیدیم (قسمتی از مجرای منوی که در پشت بیضه قرار دارد و به وسیله مجاری باریکی به آن مربوط است) یا رگ های خونی و طناب اسپرماتیک را با غده سرطانی اشتباه نگیرید.
-معاینه آلت تناسلی نه تنها به تشخیص غدد سرطانی کمک می کند بلکه راه خوبی برای تشخیص عفونت ها و بیماری هایی است که از طریق جنسی منتقل می شوند.

چراغ قرمزها
چراغ قرمزهای زیادی برای بیماری هایی که از نظر جنسی منتقل می شوند وجود دارد. از اینرو، در معاینات خود خوب دقت کنید و بدانید که برخی از این بیماری ها، مثل کلامیدیه، می توانند هیچ نشانه و علامتی نداشته باشند. در چنین مواردی، باید با شریک جنسی خود، رک و واضح گفتگو کنید. اگر وی به چنین بیماری هایی مبتلا شود، ممکن است شما بدون اینکه بدانید این بیماری را به او منتقل کرده باشید.

در زیر به برخی از علائم و نشانه های این نوع بیماری ها اشاره میکنیم:
-خارج شدن ترشحاتی از آلت تناسلی: این ترشح می تواند غلیظ و زردرنگ یا رقیق و خیلی روشن باشد.

-تغییر بو یا رنگ مایع منی

-وجود خون در مایع منی یا ادرار (رنگ تیره)

-احساس درد هنگام ادرار یا انزال

-احساس درد در ناحیه لگن

-زخم های سفلیسی (زخم های قرمز رنگ بدون درد) بر روی ناحیه دستگاه تناسلی، مقعد، زبان.

-برآمدگی هایی رنگ گوشت یا قرمز رنگ، جوش یا زخم روی آلت تناسلی که ممکن است خارش داشته باشد یا نداشته باشد.

-ایجاد زگیل یا برآمدگی های مشابه به رنگ گوشت روی ناحیه تناسلی.

علاوه بر این، بسیار از بیماری هایی که از طریق رابطه جنسی منتقل می شوند، به ویژه عفونت های ویروسی مثل HIV یا تبخال، علائمی شبه علائم آنفولانزا دارند که می توانند جزء علائم اولیه این بیماری های به حساب آیند. اگر در هفته های بعد از یک رابطه جنسی که در آن مراقبت های لازم را در نظر نگرفته بوده اید، متوجه گلودرد، تورم غدد، تب یا درد بدن شدید، بهتر است برای اطمینان تحت آزمایش قرار گیرید.

و آخر اینکه، اگر چیزی غیرعادی مشاهده کردید، نترسید. جوش های مروارید شکل دور دیواره سر آت جای نگرانی ندارد. به همین ترتیب، جوش یا ناراحتی های ایجاد شده بخاطر اصلاح کاملاً طبیعی هستند. اگر اطمینان ندارید، بهترین کار این است که قبل از هر چیز به پزشک مراجعه کنید تا ببینید که چه چیز نرمال است و چه چیز غیرطبیعی است. صبر کردن بدترین کاری است که می توانید انجام دهید. یادتان باشد: همه مردها آلت تناسلی دارند. پس اگر به چیزی شک کردید حتماً به پزشک مراجعه کنید.

منبع:pezeshk.us

بیماریهای پوستی ناحیه تناسلی زنان, دستمال کاغذی

زیان دستمال کاغذی ناحیه تناسلی زنان!

برای کسب اطلاعات بیشتر کلیک کنید:

مشکلات و درمان ناحیه تناسلی

ایجاد مشکلات پوستی در ناحیه تناسلی درصورت استفاده مداوم از دستمال کاغذی

مضرات دستمال کاغذی برای ناحیه تناسلی زنان!
حتما شما هم بارها از متخصصان شنیده اید که باید برای پیشگیری از ابتلا به عفونت های قارچی در ناحیه تناسلی، خودتان را پس از رفتن به دستشویی، خوب خشک کنید تا محیط گرم و مرطوبی برای رشد قارچ ها در این ناحیه به وجود نیاید اما دکتر باریک بین متخصص پوست و عضو هیات علمی دانشگاه ، از آن روی این سکه می گوید و توصیه ها و هشدارهایی در این زمینه دارد که خواندنش خالی از لطف نیست.
** دلیل توصیه شما برای عدم استفاده از دستمال کاغذی به منظور خشک کردن ناحیه تناسلی چیست؟
– ناحیه تناسلی، جزو حساس ترین مناطق پوستی است که می تواند به سرعت و شدت با هر نوع محرک خارجی مانند دستمال کاغذی، تحریک شود. متاسفانه، بسیاری از خانم ها به صورت وسواس گونه ای عادت به خشک کردن ناحیه تناسلی خود بعد از رفتن به دستشویی دارند که این مسئله می تواند مشکلات پوستی مختلفی را در ناحیه تناسلی آنها ایجاد کند.

**چه مشکلاتی؟
– مهمترین مشکل این است که مواد و ترکیب های موجود در دستمال های کاغذی، جزو مواد آلرژن هستند. این حساسیت زا بودن در اثر استفاده از عطرهای مختلف در دستمال های کاغذی، تشدید هم خواهد شد. افراد مبتلا به آلرژی های پوستی با استفاده از دستمال کاغذی برای خشک کردن خود با تشدید بیماری و وخیم تر شدن شرایط پوستی شان در ناحیه تناسلی مواجه خواهد شد.

در واقع چنین افرادی به اگزمای تماسی آلرژیک به دلیل تماس با دستمال کاغذی و حساسیت به مواد داخل آن مبتلا هستند. این خانم ها در دوره هایی به دلیل تشدید آلرژی شان با شکایت از سوزش، خارش، قرمزی، خشکی و التهاب در ناحیه تناسلی به پزشک مراجعه می کنند و نمی دانند که درمان مشکل آنها به سادگی و با حذف ماده آلرژن که همان دستمال کاغذی باشد، اتفاق خواهد افتاد.

تماس مداوم دستمال کاغذی با ناحیه تناسلی باعث ایجاد ضایعاتی شبیه به زگیل تناسلی میشود‎

برای کسب اطلاعات بیشتر کلیک کنید:

دستگاه تناسلی زنان

** یعنی تنها مشکل استفاده از دستمال های کاغذی برای خشک کردن، ایجاد حساسیت است؟
– نه. متاسفانه برخی از خانم ها عادت دارند که تمام قسمت های ناحیه تناسلی، مخصوصا داخل ناحیه و مخاط ها را به شدت با دستمال کاغذی خشک کنند که این رفتار، بیشتر به رفتاری وسواس گونه شبیه است تا بهداشتی. تماس مداوم دستمال کاغذی با مخاط ناحیه تناسلی به مرور زمان باعث ایجاد ضایعاتی شبیه به زگیل تناسلی خواهد شد.

** کمی بیشتر درباره این ضایعه های پوستی توضیح می دهید؟
– بله؛ این روزها بسیاری از خانم ها با شکایت از وجود دانه هایی ریز و همرنگ پوست که در قسمت داخلی لبه های ناحیه تناسلی (محلی که مخاط تناسلی را هم دربر می گیرد) ایجاد شده اند، به پزشک مراجعه می کنند. این ضایعات که بدون درد، سوزش یا خارش هستند و امکان انتقال آنها هم به هیچ عنوان وجود ندارد، «پاپیلوماتوز» نام دارند. پاپیلوماتوزها معمولا کنار هم و در یک خط قرار می گیرند و آلرژی های تماسی مانند استفاده از دستمال های کاغذی باعث تحریک برای ایجاد یا تشدید آنها می شود.

** آیا راهی برای درمان این ضایعه های پوستی تناسلی وجود دارد؟
– بله، خوشبختانه در بسیاری از موارد دیده شده که پاپیلوماتوزها در صورت قطع استفاده از دستمال کاغذی برای خشک کردن ناحیه تناسلی، کم کم از بین می روند. به همین دلیل هم نیازی به استفاده از روش های تهاجمی یا غیرتهاجمی برای حذف این ضایعات پوستی وجود ندارد، ضمن اینکه پاپیلوماتوزها به همسر منتقل نمی شوند یا در صورت زایمان طبیعی، خطر انتقال آن به نوزاد هم وجود نخواهد داشت.

 برای رعایت بهداشت ناحیه تناسلی بچه ها لباس زیر آنها را شب به شب عوض کنید‎

** نظرتان درباره خشک کردن ناحیه تناسلی بچه ها با دستمال چیست؟
– نه دختربچه ها و نه پسربچه ها به دلیل پوست حساسی که دارند، نباید با دستمال کاغذی خشک شوند. دختربچه ها، ترشحات واژینال هم ندارند و بنابراین استفاده از دستمال کاغذی برای خشک کردن آنها به هیچ عنوان توصیه نمی شود. شما می توانید برای رعایت بهداشت بیشتر ناحیه تناسلی بچه ها، لباس زیر آنها را شب به شب عوض کنید و لباس های زیر نخی و سفید برایشان بپوشانید.

** توصیه آخر
– برخی از خانم ها در اثر استفاده از پدهای بهداشتی هم دچار خارش و التهاب پوست خارجی ناحیه تناسلی می شوند. توصیه ما به این گروه از خانم ها، استفاده از پدهای پنبه ای غیرمعطر و تعویض مارک پد خود در صورت حساسیت دادن به آن است. اگر هم فردی به هر دلیلی مجبور شد که از دستمال کاغذی تحت شرایط خاصی برای خشک کردن خود کمک بگیرد، بعد از بلند شدن، تنها قسمت های خارجی ناحیه تناسلی و کناره های پاهای خود را خشک کند. هر نوع دستمالی باید روی این قسمت های حساس، گذاشته و برداشته شود.کشیدن دستمال روی ناحیه تناسلی یا مخاط آن، باعث ایجاد تحریک و حساسیت می شود.

جایگزین های دستمال کاغذی
برای خشک کردن ناحیه تناسلی، به جای دستمال های آلرژن، می توان از چند جایگزین استفاده کرد. اولین راه، استفاده از حوله های سفید و نخی در خانه است. شما می توانید خودتان را در منزل با این حوله ها خشک کنید و شب به شب آنها را برای استفاده روز بعد، بشویید.

برای خشک کردن ناحیه تناسلی از حوله های سفید و نخی استفده کنید‎

راه بعدی استفاده از حوله های یکبار مصرف، تنظیف یا گازهای استریلی است که به صورت بسته های بزرگ هم عرضه می شوند. شما می توانید این حوله یا پارچه های استریل و نخی که هیچ ترکیب حساسیت زایی هم ندارند را به تکه های کوچک تقسیم کنید و آنها را داخل یک نایلون بگذارید. سپس در منزل یا حتی خارج از منزل از آنها برای خشک کردن خود استفاده کنید.

به این ترتیب، شانس ابتلا به پاپیلوماتوز یا اگزمای تماسی در ناحیه تناسلی تان را از بین خواهید برد. نکته دیگر اینجاست که گاهی برخی از خانم ها به دلیل استفاده از لباس های زیر پلاستیکی، توری یا نامناسب، مجبور به استفاده از دستمال کاغذی برای خشک کردن خود می شوند. در این صورت می توان با حذف این لباس ها و استفاده از لباس زیرهای نخی که جاذب رطوبت هستند و رطوبت آنها هم به سرعت خشک می شود استفاده از دستمال کاغذی را نادیده گرفت. به این ترتیب می توانید به جای استفاده از دستمال کاغذی، حوله یا هر وسیله دیگری در خانه از لباس های زیر نخی و سفید کمک بگیرید و لباس تان را روزی یک یا دو مرتبه عوض کنید.

منبع :
هفته نامه سلامت

برترین ها

عفونتهاي دستگاه تناسلي زنان, ترشحات دستگاه تناسلی زنان

عفونتها و ترشحات دستگاه تناسلی زنان

برای کسب اطلاعات بیشتر کلیک کنید:

ترشحات دستگاه تناسلی زنان

دستگاه تناسلي خارجي شامل فرج (ولو)، مهبل (واژن) و پرده بکارت (هايمن) است .

فرج قسمت کاملا خارجي دستگاه تناسلي زنان است که از بيرون بدن قابل رؤيت است و به صورت يک ناحيه لوزي شکل در بين دو پا و در پايين شرمگاهي (محل رويش موهاي زهار) قرار گرفته است. فرج از بيرون توسط لب هاي بزرگ و کوچک فرج پوشيده شده است.

اين لب ها هر يک به صورت دو چين نيمه مدور هلالي شکل در دو طرف فرج بوده و در حالت عادي روي هم خوابيده و دهانه فرج را مي بندند. لب‌هاي  بزرگ فرج از دو لاية‌ پوستي تشکيل شده اند. در زير لب هاي بزرگ، لب هاي کوچک قرار دارند که از دو لايه مخاطي تشکيل شده اند.

لب هاي کوچک در هدايت صحيح ادرار نقش دارند. اين دو لبه از بالا و پايين به هم متصل هستند. در محل اتصال اين دو لايه در بالا عضو کوچک حساسي به نام کليتوريس وجود دارد که در اثر تحريک و دستکاري، سفت و کمي بزرگ مي‌شود و در احساس لذت جنسي نقش دارد.

در ميان لب ‌هاي فرج فضايي بوجود مي‌آيد که خروجي پيشابراه (مسيري که ادرار را از مثانه به خارج بدن مي‌رساند- محل ادرار کردن) در قسمت بالايي آن است و در پايين آن خروجي واژن (مهبل) قرار دارد.
در دختراني که هنوز رابطة جنسي نداشته‌اند اکثر قسمت‌هاي خروجي واژن با لايه اي نازک به نام پردة بکارت پوشيده شده است. پرده بکارت به صورت يک ورقه نازک (به ضخامت ۱ يا ۲ ميلي متر) درست در پشت لب هاي کوچک فرج قرار دارد و دهانه مهبل را مي جوشاند.

در پرده بکارت منافذي براي خروج خون قاعدگي وجود دارد. منفذ پرده بکارت در افراد مختلف، اندازه و شکل متفاوتي دارد و از خصوصيات و ويژگي هاي آن براي تشخيص باکره بودن يا نبودن شخص استفاده مي گردد. در اکثر موارد با اولين ورود آلت مردانه به داخل واژن اين پرده پاره مي‌شود و براي هميشه از خروجي واژن کنار مي‌رود.
– در پوست بالاي لبه‌ها در پايين شکم ناحية برجستگي عانه وجود دارد که در حين بلوغ با تجمع چربي زيرپوستي، حالت برجسته پيدا مي‌کند و در روي آن و نيز در روي لب‌هاي فرج، موهاي تناسلي شروع به رويش مي‌کنند

دستگاه تناسلي داخلي از واژن، رحم، لوله‌‌هاي فالوپ (لوله‌هاي رحمي) و تخمدانها تشکيل شده است
واژن لوله‌اي عضلاني است که از فرج در بيرون بدن تا رحم در داخل بدن امتداد دارد. طول واژن ۱۲-۸ سانتي‌متر در زنان بالغ است. از آنجا که اين عضو داراي ديوارة عضلاني است مي‌تواند منقبض يا منبسط شود. همين خصوصيت باعث مي‌شود که واژن بتواند يک جسم به باريکي تامپون تا يک نوزاد هنگام تولد را در درون خود جاي دهد.

واژن چند عملکرد مختلف دارد. واژن محل قرار گرفتن آلت مردانه در حين رابطة جنسي است و با اعصاب موجود در آن لذت جنسي در حين رابطه جنسي را براي زن بوجود مي آورد. واژن همچنين راهي از رحم به بيرون براي خارج کردن نوزاد در زمان تولد است.

همچنين خونهاي قاعدگي از اين طريق از رحم به بيرون بدن مي‌آيد. لاية نازک بافتي به نام پردة بکارت که در خود يک يا چند سوراخ دارد خروجي واژن را به طور نسبي مي‌پوشاند. شکل پردة بکارت در افراد مختلف با هم فرق دارد. اين پرده در اکثر دختران بعد از اولين تجربة جنسي کشيده شده و پاره مي‌شود که ممکن است با کمي خونريزي نيز همراه باشد
واژن در سمت داخل بدن به رحم متصل مي‌شود. اين اتصال از طريق دهانة رحم که ديواره‌اي قوي و ضخيم دارد و خروجي آن بسيار کوچک است انجام مي‌شود. در طي زايمان خروجي دهانة رحم مقداري گشاد مي‌شود و به نوزاد اجازه مي‌دهد از رحم خارج شود

برای کسب اطلاعات بیشتر کلیک کنید:

دستگاه تناسلی زنان

آشنايي با ترشحات دستگاه تناسلي و  واژن  زنان
چه زماني افزايش ترشح واژن  طبيعي نيست؟
اگر افزايش ترشح باعث تغيير رنگ، بو ، التهاب ناحيه تناسلي، خارش، سوزش بشود غير طبيعي خواهد بود به ويژه اينکه اگر بيمار در زمان عادت ماهيانه نباشد وليکن ترشح خوني داشته باشد، حتماً بايد به پزشک مراجعه کند.
چه چيز باعث اين تغييرات مي شود؟
هر عاملي که تغيير در محيط طبيعي واژن بدهد، و به عبارتي PH آن را تغيير بدهد، سبب افزايش ترشح غير طبيعي از واژن مي شود مانند: استفاده از بعضي صابونها، آنتي بيوتيکها، بيماري قند، حاملگي، عفونتها، و يا حتي پاک کردن مجراي تناسلي توسط اسپري هاي مخصوص ناحيه تناسلي و يا Vaginal douchمي توانند اين مشگل را سبب شوند.
چگونه Vaginal Douching سبب عفونت مي شود.؟
بسياري از بانوان فکر مي کنند اين روش بسيار خوبي براي پاکيزه نگهداشتن واژن است. اگر چنانچه احساس بو در ناحيه تناسلي مي کنيد اين بو اکثراً از قسمت خارجي دستگاه تناسلي است و شما مي توانيد با آب و صابون قسمت خارجي دستگاه تناسلي را تميز نگاه داريد و همان حمام روزانه براي اين پاکيزگي کافي است.
در حاليکه با گرفتن دوش واژينال و استفاده از مواد شيميائي محيط طبيعي واژن را به هم مي ريزيد که اين خود سبب عفونت مي شود. از طرفي ديگر توسط Vaginal Douching (شستشوي واژن) باکتريهاي موجود در واژن را به قسمت دهانه رحم خود و خود رحم روانه مي کنيد که اين خود سبب عفونت در اين نواحي خواهد شد.
چه عوامل ديگري سبب افزايش ترشح واژن مي شوند؟
افزايش ترشح واژن به گونه غير طبيعي به دلايل گوناگون خواهد بود که به طور کلي به نام Vaginitis ناميده مي شوند.
عفونتهاي قارچي واژن
درواژن زنان قارچ به مقدار کم به طور طبيعي زندگي مي کند، محيط اسيدي واژن مانع از رشد اين قارچها مي شود. حال اگر به دليلي از اسيدي بودن محيط واژن کاسته شود قارچها رشد بيشتر خواهند کرد و سبب عفونت قارچي در واژن مي شوند.

حاملگي، بعضي از آنتي بيوتيکها، مصرف قرصهاي جلوگيري از حاملگي، بيماري قند، استفاده از کورتون ، زمان سيکل ماهيانه، روابط جنسي، نيز از عواملي هستند که باعث تغيير محيط طبيعي واژن و افزايش رشد قارچها و در نتيجه باعث عفونت در واژن مي شوند.
علائم عفونت قارچي چيست؟
بايد بگويم که اين بيماري بسيار شايع است. بيمار احساس نارحتي در ناحيه تناسلي دارد که به صورت سوزش، خارش در دهانه واژن و در قسمت خارجي ناحيه تناسلي احساس مي شود. ترشحات واژن به رنگ سفيد و بسيار غليظ در مي آيد که مي توان آن را به شکل تکه هاي ريز پنير مانند ديد. بيمار احساس سوزش در زمان نزديکي دارد. و همينطور احساس تورم در قسمت خارجي دستگاه تناسلي مي کند.
وليکن به ياد داشته باشيد که اگر مکرراً و يا به گونه شديد بيماري مبتلا شويد که گاهي هم به درمان جواب نمي دهد و بلافاصله پس از درمان بيماري باز مي گردد بايد از نظر ساير بيماريهاي سيستميک به ويژه بيماري قند بررسي شويد.
چگونه درمان مي شويد؟
درمان اين بيماري بسيار ساده و معمولا با استفاده از کرمهاي موضعي ضد قارچ مخصوص دستگاه تناسلي بانوان و يا گاهي هم اگر قادر به استفاده از کرم واژينال نباشيد، با خوردن دارو درمان پذير مي باشد. گاهي توسط داروهائي که احتياج به نسخه پزشک ندارد اين بيماري به راحتي درمان پذير است. وليکن باز هم تکرار مي کنم، چنانچه حامله هستيد و يا به طور مکرر درگير اين بيماري مي شويد، بايد حتماً به پزشک خود مراجعه کنيد که علت اصلي را جويا شويد.
چگونه از ابتلا مکرر به اين بيماري پيشگيري کنيم؟
به نکات زير توجه داشته باشيد.
•حتماً از شورت هاي کتاني استفاده کنيد.
• تا آنجا که ممکن است از پوشيدن شورت هاي پلاستيکي و يا بسيار تنگ و چسبان خودداري کنيد.
از کاغذهاي توالت حاوي مواد معطر و رنگي، Tampon، Pad هاي معطر و Bubble Bath و يا به طور کلي نشستن در وان حمام پرهيز کنيد.
• اگر باز هم گرفتار عفونت مکرر قارچي واژن شديد به پزشک خود حتماً مراجعه کنيد به دو دليل نخست اينکه ممکن است علت بيماريهاي سيستميک بدن باشد و دو م گاهي لازم است که پزشک شما را براي مدت چند ماهي روي درمان بگذارد که از تکرار عفونت جلوگيري شود.
آيا همسر  شما بايد درمان بشود؟
در اين عفونت يا ر شما احتياج به درمان ندارد و اين بيماري اکثراً او را گرفتار نخواهد کرد مگر اينکه همسر شما مشکل ديگري ازنظر بيماري سيستميک داشته باشد.
عفونت هاي ميکروبي واژن
اين عفونت Bac terial Vaginitis خوانده مي شود.
محيط واژن حاوي نوعي باکتري است که به نام باکتري خوب واژن معروف است و همينطور حاوي باکتري ديگري است که به نام Anacrobes ناميده مي شوند. گاهي بدون دليل ويژه اين نوع باکتري بيش از انداره رشد کرده و سبب بيماري مي شوند.
چه علائمي دارند؟
گاهي بيمار اصلاً علائمي ندارد، گاهي اين بيماري سبب افزايش ترشح واژن مي شود که اکثراً آبکي است. يا گاهي رنگ زرد کمرنگ يا پررنگ تر دارد. گاهي بودار مي شود که به اصطلاح Fishy Smell خوانده مي شود که بيماران اين بو را اکثراً پس از نزديکي با همسر احساس مي کنند، و گاهي بيمار احساس سوزش و خارش دارد.
چگونه تشخيص داده مي شود؟
به پزشک مراجعه کنيد. ترشح شما را در مطب آزمايش مي کند و بلافاصله تشخيص داده خواهد شد.
آيا اين نوع عفونت ازطريق نزديکي منتقل مي شود؟
اگر چه اين بيماري در بانواني که فعاليت جنسي دارند بيشتر ديده مي شود وليکن ارتباطي به نزديکي ندارد و يار مقابل هم احتياج به درمان ندارد. مگر اينکه بيمار مکرراً گرفتار اين بيماري بشود.
چگونه درمان مي شود؟
با تمام سادگي اين بيماري احتياج به درمان دارد چراکه اگر درمان نشود عفونت به سمت دهانه رحم، رحم و لوله ها مي رود و سبب مشکلات بسيار و بدتري خواهد شد. به ويژه اگر اينکه زن حامله باشد. اين بيماري را مي شود به طور موضعي و يا خوراکي درمان کرد ولي درمان اين بيماري حتماً احتياج به مراجعه به دکتر و نسخه پزشک دارد .
عفونت شايع ديگر واژنTrichumoniasis است
عامل اين بيماري يک نوع انگل به نام تريکومونا است که اکثراِ در اثر نزديکي با فرد مبتلا ، بيمار درگير آن خواهد شد. گاهي بيمار مدتها اين بيماري را دارد بدون اينکه علائمي داشته باشد.
چه علائمي دارد؟

افزايش ترشح واژن، تغيير رنگ آن به صورت آبکي، يا زرد رنگ و يا گاهي سبز کمرنگ، بوي بد، خارش و سوزش، درد و سوزش در هنگام دفع ادرار از علائم آن است. اکثراً احتياج به درمان خوراکي دارد. در اين نوع گرفتاري همسر بيمار هم بهتر است که درمان بشود.
در اينجا بايد ياد آور شوم که عفونتهاي ديگر ناحيه تناسلي در ارتباط با رابطه جنسي ونزديکي بيمار به آنها مبتلا مي شود ازقبيل «کلاميد يا»، سوزاک، هم مي تواند سبب افزايش ترشح واژن بشود، وليکن اينها عفونت هائي هستند که ابتدا دهانه رحم را گرفتار مي کنند و گاهي تنها علامت آنها افزايش ترشح واژن است که در اين نوع عفونتها زن و مرد هر دو بايد درمان بشوند. وليکن به خاطر داشته باشيد که در اين مقاله فقط سخن بر سر عفونت هاي شايع ناحيه واژن است نه ساير قسمتهاي تناسلي
نکاتي که براي پيشگيري از عفونت واژن بايد رعايت شود.
۱- هرگز از Vaginal douche استفاده نکنيد
۲- از مواد عطري- اسپري عطري، Tamponsو همينطور از Pad هاي معطر در زمان خونريزي ماهيانه پرهيز کنيد.
۳- هميشه شورت هاي کتاني که زياد هم تنگ و چسبان نباشند، بپوشيد.
۴- هميشه ناحيه تناسلي و مقعد را از جلو به عقب پاک کنيد اين روش تا آنجا که ممکن است از انتقال عفونت از ناحيه رکتوم به واژن جلوگيري خواهد شد.
۵- گاهي اين خارش و سوزش در ناحيه تناسلي ممکن است به دليل آلرژي به مواد پاک کننده باشد در اين صورت بهتر است که پودر لباسشوئي و کاغذ يا مايع نرم کننده پارچه را در موقع شستشو عوض کنيد.
۶- گاهي کاندوم يــــا «ديافراگم» و يا Sperm Killing Gel که براي پيشگيري از حاملگي مصرف مي شود ممکن است سبب حساسيت و خارش و سوزش در ناحيه واژن بشود، در اينصورت بهتر است روش ديگري را جايگزين کنيد.
۷- پس از دوش روزانه ناحيه خارجي تناسلي را با حوله خوب خشک کنيد.
بيماريها و مشکلات پوستي دستگاه تناسلي مردان و زنان
درماتيت التهابي
درماتيت تماسي(contact dermatitis) شامل درماتيت تحريکي و آلرژيک بوده و با خارش , قرمزي و ادم پوست همراه مي باشد. علل مسبب درماتيت تماسي شامل محصولات بهداشتي مورد استفاده خانمها, کاندوم و اسانس هاي گياهي مي باشند. کمپرس آب سرد و استروئيد هاي موضعي ضعيف غير فلورينه از جمله درمان هاي مناسب به شمار مي روند
نورودرماتيت( ليکن سيمپلکس مزمن)
نورو درماتيت(neurodermatitis) ( ليکن سيمپلکس مزمن) اغلب در لب بزرگ و پوست بيضه پديد آمده و با خارش زياد و ضخيم شدن پوست همراه مي باشد. استرس باعث تشديد اين اختلال مي گردد. درمان همانند درماتيت تماسي است اما در برخي موارد , از تزريق استروئيد به داخل ضايعه نيز کمک گرفته مي شود
اينترتريگو
اينتر تريگو(intertrigo) شامل پلاک مرطوبي است که در نواحي مرطوب پوست ديده مي شود. رشد باکتري و قارچ بر روي پلاک باعث تشديد مشکل مي شود. چنين ضايعه اي در چين هاي شکمي , کشاله ران , زير بغل و اغلب در افراد چاق و در آب و هواي گرم و مرطوب ديده مي شود و با قرار دادن ناحيه مبتلا در معرض هوا, استفاده از محلول buroow , پماد نيستاتين و استروئيد خفيف درمان مي شود.
عوارض داروئي
اغلب عوارض داروئي بطور گسترده ظاهر مي شوند اما گاهي اولين بار از ناحيه کشاله ران تظاهر مي کند. داروهاي مسهل(فنول فتالئين) , سولفوناميد ها , و داروهاي ضد التهابي باعث بروز ضايعات داروئي ثابت در ناحيه تناسلي مي شوند. درمان شامل قطع مصرف دارو مي باشد.

منبع:radiosalamat.ir

عفونت های دستگاه تناسلی, عفونت های واژن

ترشحات دستگاه تناسلی زنان

برای کسب اطلاعات بیشتر کلیک کنید:

عفونتها و ترشحات دستگاه تناسلی زنان

شایع ترین علت مراجعه زنان به متخصص بیماری های زنان، عفونت های ناحیه واژن و با شیوع کمتر رحم و لوله هاست. این بیماران اغلب به دلیل علائم همراه و گاه تکرار این علائم یا طولانی شدن علائم مراجعه می کنند. اما قبل از شرح علائم باید راجع به حالات طبیعی واژن توضیح داد.

در حالت عادی واژن دارای ترشحاتی است که این ترشحات در زمان میانه سیکل یا چهاردهمین روز پس از شروع پریود به حداکثر میزان خود می رسد.

این ترشحات که پس از پایان پریود و پاک شدن شروع می شود، در ابتدا شفاف بوده و بتدریج غلیظ تر شده، رنگ آن سفید مایل به زرد می شود و در میانه سیکل به حداکثر میزان خود می رسد.

پس برخی مواقع وجود این ترشحات طبیعی بوده و نیاز به درمان ندارد.عامل عفونت های واژن باکتری ها و عوامل بیماری زای متعددی هستند و گاه چند عامل بیماری زا با هم موجب عفونت می شوند و با معاینه و با توجه به علائم و همین طور با کمک آزمایشگاه علت آن معلوم و درمان انجام می شود.

برای کسب اطلاعات بیشتر کلیک کنید:

دستگاه تناسلی زنان

در برخی موارد به دلیل تغییرات محیط واژن باکتری در این محیط ماندگار شده و به رغم درمان مناسب مجددا بیماری عود می کند اما ترشحاتی که علامت اولیه و اصلی عفونت های واژن است به اشکال مختلفی می توانند باشند: از ترشحات اندک تا فراوان، از ترشحات کم بو تا بسیار بد بو با رنگ های مختلف بخصوص خاکستری یا زرد مایل به سبز، همراه با خارش یا سوزش یا خونریزی حین نزدیکی یا خونریزی حین معاینه، یا وجود ترشحات پنیری شکل همراه با خارش یا سوزش حین نزدیکی یا سوزش حین ادرار کردن.

علائمی که ذکر شد شایع ترین علائم در انواع عفونت های واژن است که در صورت وجود این علائم باید به پزشک جهت معاینه مراجعه شود. نباید هرگز بدون معاینه و نظر پزشک دارو مصرف کرد چون در بسیاری از موارد چند عفونت با هم اتفاق می افتد و درمان یکی به تنهایی کافی نیست و در مواردی هم علائم یک عفونت شبیه دیگری است.

به علاوه در برخی از موارد باید همسر بیمار هم درمان شود چون عامل عفونت به مرد منتقل شده و هر چند ممکن است در مردان بیماری علامت داری ایجاد نشود، اما قابلیت انتقال مجدد به زن وجود داشته و موجب عود مجدد می شود.

بعضی عفونت ها مثل عفونت قارچی آنقدر شایع هستند که ۷۵ درصد بانوان در طول زندگی حداقل یک بار آن را تجربه می کنند و برخی هر سال چند بار دچار این مشکل می شوند.

علامت این بیماری خارش و ترشحات پنیری است. این بیماری به خصوص در زنان باردار، افراد دیابتی و کسانی که ضعف سیستم ایمنی بدن دارند یا به طور مرتب داروهای کورتون دار مصرف می کنند، دیده می شود.

درمان آن ساده است اما برخی اوقات مزمن می شود که در این صورت درمان آن مشکل خواهد بود. عفونت های دیگر واژن به دو دلیل مهم هستند یکی این که احتمال انتقال به همسر و عود مجدد وجود دارد.

دلیل دیگر این که انواعی از این عفونت ها که در رحم و لوله ها اتفاق می افتد، در صورت عدم درمان منجر به چسبندگی لوله ها و در نهایت نازایی می شود.